101 argumentów za niewiarą. Przewodnik młodego ateisty - S.C. Hitchcock [KSIĄŻKA]

Jeżeli mimo kolejnych prób nie udało Ci się zrozumieć tego, w co każe Ci wierzyć Twoja religia, ta książka jest dla Ciebie. Jeżeli dręczą Cię trudne pytania, na które dostajesz ciągle te same mętne odpowiedzi, masz wreszcie okazję szeroko otworzyć oczy. Jeżeli religia jest dla Ciebie raczej nużącą męczarnią, niż autentycznym duchowym przeżyciem, być może warto nauczyć się żyć bez niej? 101 argumentów za niewiarą to zwięzłe wprowadzenie do ateizmu, jako niereligijnego sposobu pojmowania świata i człowieka. Autor, występujący pod pseudonimem S.C. Hitchcock, zwraca się przede wszystkim do młodych ludzi wychowanych w wierze, którzy zaczynają odkrywać pierwsze pęknięcia i niespójności w swym religijnym światopoglądzie. Wyjaśnia, że brak wiary nie jest chorobą, tylko głosem rozumu, a ludzie niewierzący powinni poczuwać się raczej do dumy niż do winy. Korzystając z przejrzystej argumentacji, z dorobku nauki i filozoficznej tradycji racjonalizmu, przedstawia zdecydowaną krytykę wierzeń religijnych jako szkodliwych przesądów i odważnie zachęca do przyjęcia całkowicie ateistycznej wizji świata, w której rzeczywistość pojmuje się dzięki zrozumieniu praw natury. Książka Hitchcocka, chociaż nie stroni od ironicznego tonu, jest donośnym apelem o odwagę myślenia, o bezkompromisową wierność rozumowi i przeciwstawianie się religijnej indoktrynacji. Jeżeli mimo kolejnych prób nie udało Ci się zrozumieć tego, w co każe Ci wierzyć Twoja religia, ta książka jest dla Ciebie.Jeżeli dręczą Cię trudne pytania, na które dostajesz ciągle te same mętne odpowiedzi, masz wreszcie okazję szeroko otworzyć oczy.Jeżeli religia jest dla Ciebie raczej nużącą męczarnią, niż autentycznym duchowym przeżyciem, być może warto nauczyć się żyć bez niej? 101 argumentów za niewiarą to zwięzłe wprowadzenie do ateizmu, jako niereligijnego sposobu pojmowania świata i człowieka. Autor, występujący pod pseudonimem S.C. Hitchcock, zwraca się przede wszystkim do młodych ludzi wychowanych w wierze, którzy zaczynają odkrywać pierwsze pęknięcia i niespójności w swym religijnym światopoglądzie. Wyjaśnia, że brak wiary nie jest chorobą, tylko głosem rozumu, a ludzie niewierzący powinni poczuwać się raczej do dumy niż do winy. Korzystając z przejrzystej argumentacji, z dorobku nauki i filozoficznej tradycji racjonalizmu, przedstawia zdecydowaną krytykę wierzeń religijnych jako szkodliwych przesądów i odważnie zachęca do przyjęcia całkowicie ateistycznej wizji świata, w której rzeczywistość pojmuje się dzięki zrozumieniu praw natury. Książka Hitchcocka, chociaż nie stroni od ironicznego tonu, jest donośnym apelem o odwagę myślenia, o bezkompromisową wierność rozumowi i przeciwstawianie się religijnej indoktrynacji.