13 grudnia. Świadectwa stanu wojennego [KSIĄŻKA]

Antologia najważniejszych świadectw stanu wojennego zebranych przez KARTĘ. Zawiera zarówno indywidualne relacje osób doświadczających skutków tamtych wydarzeń: internowanych, konspiratorów, zwykłych ludzi, jaki i fragmenty \"zbiorowego dziennika stanu wojennego\" (stworzonego przez podziemne środowisko KARTY w 1982 roku). Teksty ułożono w chronologiczną całość, która staje się próbą interpretacji ówczesnej rzeczywistości, pozwala także dotknąć jej najbardziej dramatycznych wymiarów. Do książki dołączone jest kalendarium przygotowań do wprowadzenia stanu wojennego oraz kalendarium najważniejszych zdarzeń z okresu 13 grudnia 1981 - 31 grudnia 1982. \"Z przerażeniem spostrzegłem pędzącą na nas na pełnym gazie milicyjną nyskę. Rozbiegliśmy się, szukając ukrycia. Gdy się obejrzałem - zobaczyłem, że nyska jeździ w kółko za uciekającym młodym człowiekiem. W pewnym momencie w okienku samochodu pojawiła się ręka - padł strzał. Chłopiec wyrzucił ręce w górę i padł, jeszcze próbował na czworakach uciekać przed oprawcami, lecz samochód był szybszy. Przejechał człowieka. Dopiero po chwili zorientowałem się, że krzyczę: ?Mordercy!?\". Z relacji uczestnika demonstracji w Lubinie, 31 sierpnia 1982 Książka zawiera zarówno indywidualne relacje osób doświadczających skutków tamtych
wydarzeń: internowanych, konspiratorów, zwykłych ludzi, jaki i fragmenty zbiorowego
dziennika stanu wojennego (stworzonego przez podziemne środowisko KARTY w 1982
roku). Teksty ułożono w chronologiczną całość, która staje się próbą interpretacji ówczesnej
rzeczywistości, pozwala także dotknąć jej najbardziej dramatycznych wymiarów. Do książki
dołączone jest kalendarium przygotowań do wprowadzenia stanu wojennego oraz
kalendarium najważniejszych zdarzeń z okresu 13 grudnia 1981 31 grudnia 1982.
Z przerażeniem spostrzegłem pędzącą na nas na pełnym gazie milicyjną nyskę. Rozbiegliśmy
się, szukając ukrycia. Gdy się obejrzałem zobaczyłem, że nyska jeździ w kółko za
uciekającym młodym człowiekiem. W pewnym momencie w okienku samochodu pojawiła się
ręka padł strzał. Chłopiec wyrzucił ręce w górę i padł, jeszcze próbował na czworakach
uciekać przed oprawcami, lecz samochód był szybszy. Przejechał człowieka. Dopiero po
chwili zorientowałem się, że krzyczę: Mordercy!.