1812 Wielki odwrót - Austin Paul Britten [KSIĄŻKA]

Nie mam właściwie nic do dodania do przedmów jakie napisałem do pierwszych tomów tego dzieła: \"1812. Marsz na Moskwę\" i \"1812. Napoleon w Moskwie\", poza tym, że niniejszy wolumen zamyka dramat, jakim była katastrofa w Rosji, dramat - jakiego doświadczyli sami najeźdźcy - opowiedziany ich własnymi słowami. Uwagi dotyczące mojej techniki tłumaczenia oraz innych metod jakie stosowałem, przedstawiając mój \"słowny film\", cierpliwy czytelnik może znaleźć w tamtych przedmowach. Ukończenie całego dzieła zajęło mi prawie 25 lat. Jeśli wytrwałem do tego momentu - zaryzykuję nawet stwierdzenie: jeśli starczyło mi sił - to nie z powodu jakiejś narastającej fascynacji historią wojskowości jako taką czy nawet obsesji na tym punkcie, ale ze względu na tak liczne okazje do wejrzenia w uderzające zakamarki natury ludzkiej. Pod koniec - czasami - cała historia owego roku 1812 wydawała mi się tragicznym paradygmatem ludzkiej egzystencji. Początkowy wyniosły, by nie rzec arogancki, optymizm - chybione kalkulacje - ich przerażające rezultaty - nagi egoizm przetrwania - upór jednych, a tchórzostwo i poddanie się losowi innych - bohaterstwo i prawdziwa wielkość nielicznych - przyjaciele porzucani na poboczach dróg... Homo homini lupus - lampart nie zmienia swojego DNA, co nasze \"niewybaczalne stulecie\" aż nadto jasno wykazało. Żaden filozof o najbardziej pesymistycznym nastawieniu nie potrzebowałby lepszych przykładów tego, co dr Johnson nazwał \"próżnością ludzkich pragnień\", a co zostało tutaj wykazane nieomal geometrycznie w estetyce - powiedziałbym - swojej własnej historycznej logiki. Nie musiałem niczego upiększać. (z przedmowy autora)