40 Tylko Polskich Piosenek Lata 40/50 Wczesne [2CD]

II połowa lat 40. w piosence polskiej - to głównie kontynuacja tradycji przedwojennych. Choć zabrakło takich gwiazd jak Hanka Ordonówna, Eugeniusz Bodo, Adam Aston czy Tadeusz Faliszewski - pojawili się nowi piosenkarze, choć niektórzy nie całkiem nowi jak Mieczysław Fogg, który zaistniał już w latach międzywojennych, by przez czas okupacji i od razu po wojnie stać się jednym z najbardziej aktywnych artystów, powstającej z gruzów, rodzimej estrady. Nowe nazwiska, to przede wszystkim Marta Mirska i Tadeusz Miller. Mirska, obdarzona naturalnym szlachetnym altem, wnet okazała się prawdziwą gwiazdą ówczesnej, polskiej piosenki. Gdyby nie przedwczesna śmierć w wypadku samochodowym w wieku 32 lat, gwiazdą zapewne wielkiego formatu zostałby Tadeusz Miller. On właśnie, jak jeden z wielu kontynuował tradycje polskiego, przedwojennego tanga. Zresztą tango wówczas dominowało, do momentu, gdy zaczął nadchodzić rok 1949 i ogłoszone jako wszechobowiązujące - nowe zasady kultury socrealistycznej. Do tego momentu, polska piosenka i polscy piosenkarze, w znakomitym stylu nawiązywali, do tego co najlepsze mieliśmy w naszych latach 30. Przełom lat 40/50. diametralnie zmienia sytuację. Piosenka również zostaje "wmontowana" w tryby, budującej nowy dom, industrialnej maszyny. Obowiązuje repertuar jedynie słuszny i to najlepiej jako tzw. "pieśń masowa". O zaśpiewaniu piosenki zagranicznej, jeśli nie była zza wschodniej granicy, nie mogło być mowy. A przecież jeszcze nie tak niedawno nasi piosenkarze śpiewali piosenki francuskie, amerykańskie standardy, zagraniczne tanga (choć prawie zawsze z tekstami polskimi), co znajduje potwierdzenie w dobrze repertuaru na pierwszą płytę tego albumu. Hasło "cały naród buduje swoją stolicę" znalazło oddźwięk w wielu, niekiedy - doprawdy pięknych piosenkach. Zresztą, kto jak nie my wszyscy miał podnieść z gruzów nasze miasto-symbol, jak żadne inne, doświadczone tak tragicznie?