Seria Vivaldi Edition wytwórni Na?ve wzbogaciła się o kolejną nieznaną operę Antonio Vivaldiego. Poprowadzona przez jednego z mistrzów wykonawstwa muzyki barokowej, Alana Curtisa, zabrzmiała w znakomitej obsadzie (Topi Lehtipuu, Roberta Mameli, Ann Hallenberg, Sonia Prina). Catone In Utica jest piętnastą operą w serii, późnym dziełem Vivaldiego, powstałym na cztery lata przed śmiercią tego weneckiego kompozytora. Premiera Catone do libretta Metastasia odbyła się w Weronie w 1737 r. Antonio Vivaldi rozpoczął wówczas swój trzeci i ostatni sezon operowy jako Maestro del Pio Ospedale w Wenecji. Pożegnanie twórcy z Teatro dell'Accademia Filarmonica miało uświetnić wykonanie nowo powstałego dzieła. Po sukcesie La Fida ninfa (1732) i Bajazet and Adelaide (1735) krótka lecz owocna współpraca weneckiego kompozytora z prestiżowym teatrem w Weronie zakończyła się wielkim sukcesem ostatniej premiery. Autograf partytury Catone In Utica przechowywany jest obecnie jako tom 38 For Collection w Bibliotece Narodowej w Turynie. Zawiera akt II i III opery. Brak aktu I tłumaczy prawdopodobnie częstotliwość przenoszenia nut między 1741 rokiem, a ponownym odkryciem dzieła w 1926 r., choć możliwe, że jeden z kopistów Vivaldiego zagubił gdzieś oryginał opery, który został mu powierzony. Dwa ocalałe akty pokazują, jak dokładnie kompozytor-impresario zaplanował swą ostatnią produkcję dla Werony. Jedenaście arii i części chóralne są owocem jego wielkiej dojrzałości, świetnie napisane, pokazują drogę rozwoju Vivaldiego jako kompozytora, jego wyjątkową umiejętność łączenia własnego języka muzycznego ze zdobyczami kompozytorów neapolitańskich.