Astrologia Harmoniczna - Krystyna Konaszewska-Rymarkiewicz [KSIĄŻKA]

Spis treści:
CZĘŚĆ I
Astrologia harmoniczna ..... 7
Czym jest astrologia harmoniczna? ..... 9
Tabela harmoników ..... 14
Przygotowanie horoskopu harmonicznego ..... 15
Ogólne wskazania interpretacyjne ..... 28
Planety w horoskopie harmonicznym ..... 31
Analiza par planet ..... 34
Aspekty do Kątów = ascendent, descendent, MC i IC ..... 73
Znaki Zodiaku w horoskopach harmonicznych ..... 78
Kolejny krok w interpretacji ..... 79
Interpretacja - 4 Harmonik ..... 84
Interpretacja - 5 Harmonik ..... 89
Interpretacja - 7 Harmonik ..... 94
Interpretacja - 9 Harmonik ..... 103
Harmoniki w praktyce ..... 114
Inne harmoniki ..... 124
Harmoniczne tranzyty ..... 128
Harmoniki w synastrach ..... 130
CZĘŚĆ II .....
Szkoła hamburska = astrologia uraniczna ..... 135
Astrologia uraniczna ..... 137
Przygotowanie horoskopu uranicznego ..... 139
Podstawy interpretacyjne ..... 143
Planety uraniczne ..... 146
Ciekawsze wzory planetarne ..... 148
Alfabetyczny spis haseł ..... 158
Interpretacja w praktyce ..... 169
Solarny łuk dyrekcyjny ..... 174
CZĘŚĆ III.....
Wypisy z efemeryd planet uranicznych - 1969-2010 r. ..... 179
Bibliografia ..... 200

Fragment:
CZYM JEST ASTROLOGIA HARMONICZNA?

Astrologia harmoniczna - popularnie zwana HARMONIKAMI - to odmienna od tradycyjnej - metoda obliczania i interpretacji horoskopu.
KAŻDY HOROSKOP NATALNY MOŻE BYĆ ROZPISANY NA CAŁY SZEREG HOROSKOPÓW HARMONICZNYCH, zaś każdy z horoskopów harmonicznych POKAZUJE OSOBOWOŚĆ człowieka w zupełnie NOWYM ŚWIETLE, jak i ODMIENNE ASPEKTY PERCEPCJI RZECZYWISTOŚCI.
Aby otrzymać CIĄG HOROSKOPÓW HARMONICZNYCH, całe KOŁO ZODIAKALNE DZIELI SIĘ KOLEJNO PRZEZ NATURALNE LICZBY CAŁKOWITE: 1, 2, 3, 4, 5, itd. otrzymując horoskopy harmoniczne określane jako: 1 Harmoniczny, 2 Harmoniczny = 2H (w skrócie), 3 Harmoniczny = 3H itp.
Horoskopy harmoniczne nie wnoszą NOWYCH ZASAD do astrologii, a jedynie rozszerzają dziedzinę ZNANYCH, przede wszystkim prowadzą do rozszerzenia TRADYCYJNEJ KONCEPCJI ASPEKTÓW. Dzięki tej metodzie uzyskuje się dużo głębszą INFORMACJĘ o danej osobie.
Technika stosowania podziałów harmonicznych była przez wieki i jest używana do dziś w astrologii hinduskiej dla wszelkiego rodzaju predykcji, harmoniki mają więc swe korzenie w tradycyjnej astrologii Wschodu.
Na Zachodzie - teorię harmonicznych horoskopów przewidywał już Pitagoras (ok. 572-497 p.n.e.), gr. matematyk i filozof z Samos, m.in. twórca początków teorii liczb i koncepcji harmonii Kosmosu. Znane jest jego powiedzenie, że ...liczba jest istotą wszelkich rzeczy.
Podział koła zodiakalnego 360° przez kolejne liczby naturalne wiąże się również z głębokim rozumieniem znaczenia tych liczb, zatem sięga również do numerologii.
Zagadnienie podziałów harmonicznych pchnął do przodu również Johannes Kepler (1571-1630), niemiecki astronom i matematyk zajmujący się również astrologią (na podstawie jego obserwacji opracowano m.in. tablice ruchów planet - Tabulae Rodolfinae - odpowiednik dzisiejszych efemeryd; odkrył eliptyczny kształt orbit planetarnych, co przedstawił w swej Astronomia nova; opisał związki między odległościami i okresami obiegu planet zawarte w pracy - Harmonices mundi) poprzez swą teorię aspektów i wprowadzenie serii kwintyli, która współcześnie koresponduje z 5 Harmoniczną.
Koncepcję tę rozwinął prawdopodobnie w r. 1930 szwajcarski astrolog Karl Krafft, który użył określenia harmoniki dla falowych wzorów, zaobserwowanych podczas swych badań statystycznych nad długowiecznością, chorobami, talentami i ich efektami. Interesującym jest fakt, że termin ten został zupełnie niezależnie użyty przez badaczy liczb.
Z kolei amerykański inż. John Nelson - prowadzący badania nad krótkimi falami radiowymi i który nie uważał się za astrologa, stwierdził, że istnieje związek między aspektami konfiguracji planet a zaburzeniami w przepływie krótkich fal radiowych. Aspekty grup planet nazwał równoczesnymi wielokrotnymi harmonikami.
Astrolog Theodor Landscheid, który głównie interesował się zagadnieniem galaktyk (przyrównywał naszą Galaktykę do żyjącego organizmu), użył terminu harmoniki dla określenia małych aspektów między planetami zewnętrznymi, które wiązał z okresami słonecznej aktywności.
Teorię harmoników w pełni rozwinął angielski astrolog John Addey (urodzony 15 czerwca 1920 r. w Barnsley; Yorkshire w Anglii). W latach 1956/57 w swych studiach nad przypadkami długowieczności i polio dał podwaliny falowej teorii w astrologii. Przez lata jego własnych eksperymentów i obserwacji, jak i analizy statystycznych prac innych jak: Donald Bradley, R. C. Firebrace czy Michel Gauquelin doszedł do wniosku, że symbolizm astrologiczny może być rozumiany w zakresie koncepcji podstawowych cykli i liczb. Wykazywał, że wszystkie astrologiczne efekty od znaków, domów, aspektów i midpunktów po takie szczegóły, jak pojedyncze stopnie czy hinduskie shodasavargas (ogólna nazwa podziałów znaku na liczne, drobne odcinki) można doskonale zrozumieć poprzez kosmiczne okresy harmoniczne.
Uważał, że u podłoża znaczenia teorii harmonicznej leży numerologia. Stwierdził, że wszystkie integralne podziały 360° cyklu w zakresie specjalistycznych znaczeń mogą być podstawą dla nowych studiów astrologicznych, jak i wchodzą w zakres fundamentalnych początków zasad astrologii.
Zgodnie z jego teorią zrozumienie znaczenia każdej liczby w sensie pitagorejskim, jak i zrozumienie każdego poszczególnego cyklu pozwoli astrologom zrekonstruować zasady astrologii od podstaw.
Teorię harmoników J. Addeya określono astrologicznym modelem sinusoidalnych fal, który jest całkowitym przeciwieństwem astrologicznego modelu pudełek = boksów (ogólnie przyjęty system podziału na odgraniczone od siebie znaki i domy model popularnie stosowany do interpretacji horoskopów natalnych). Teorię fal Addey dokładnie opisał w swym podręczniku pt. Harmonics in Astrology, w której podaje: ...fale, z którymi będziemy mieć do czynienia nazywają się sinusoidalnymi... sinusoidalne fale są wynikiem prostych, harmonicznych ruchów jak ruch wahadła, kamertonu czy fal świetlnych. Pierwszy Harmonik składa się tylko z jednej fali o długości 360°, drugi Harmonik z 2 fal o długości 180° każda itp. Fale te można ułożyć wokół siebie w postaci koncentrycznych kół od wewnątrz (1H) w kierunku zewnętrznym, np. do 9H.
Zgodnie z tą teorią cechy planet w danym czasie są zdeterminowane ich pozycją w odnośnej fali harmonicznej (w numerze harmoniku). W każdym harmoniku planeta może padać na inną część fali, np. w jednym będzie układać się na grzbiecie fali, w drugim w jej najniższym punkcie tzw. dolinie, zaś w trzecim w połowie drogi między grzbietem i doliną.
Teorię harmoniczną Addeya podjęło wielu astrologów współczesnych, szczególnie w Anglii. Np. Charles Harvey prezydent Związku Astrologów Angielskich pisał, że wielką zasługą tej teorii jest: 1) ukazanie wspólnych podstaw dla zrozumienia niemal wszystkich istniejących koncepcji astrologicznych w tradycji Wschodu i Zachodu; 2) dostarczenie metodologii do obliczeń statystycznych we wszystkich dziedzinach astrologii; 3) pozwala logicznie rozszerzyć i wyrazić istniejące zasady astrologii w sposób, którego nie stosowano wcześniej.
Z kolei Geoffrey Dean wierzył, że studia nad harmonikami razem z systematycznym śledzeniem symboliki liczb mogą ostatecznie przekonać naukowych teoretyków astrologii.
HARMONIKI w sposób istotny związane są z ASPEKTAMI. Aby należycie zinterpretować aspekty harmoniczne, niezbędne jest zacząć od należytego zrozumienia aspektów tradycyjnych.
W tradycyjnej astrologii aspektem o największym znaczeniu jest koniunkcja. Kiedy 2 planety w horoskopie natalnym są w koniunkcji, rozpatrywane są jako powiązane czy zlane jedna z drugą, czyli związek między nimi ma charakter JEDNOŚCI - numerologicznie odpowiada wibracji liczby 1 liczby niepodzielnej, która stwarza wszystkie inne liczby i samą siebie. Symbolizuje esencję bytu i ego jednostki, jak i wskazuje siłę samoświadomości. To: początek, indywidualność, aspiracje.
Kolejną grupę tradycyjnych aspektów tworzą tzw. aspekty ciężkie lub trudne, jak: OPOZYCJA, KWADRATURA, PÓŁKWADRAT i 3/4 KWADRAT.
Przy opozycji dwie planety leżą w stosunku do siebie w odległości 180°, czyli w połowie (= 1/2) koła zodiakalnego; przy kwadraturze leżą w odległości 1/4 koła; przy półkwadraturze lub 3/4 kwadraturze leżą w odległości 1/8 lub 3/8 koła.
Jednak liczbę 4 można przedstawić jako 2 x 2, zaś liczbę 8 jako 2 x 2 x 2. Jak widać wszystkie te aspekty mają charakter DWOISTOŚCI odpowiadającej wibracji liczby 2.
Dwoistość = 2 jest symbolem dualizmu natury ludzkiej. Dwoistość to: napięcie, konflikt, trudności, wysiłek. Dwoistość to inaczej dualizm: świadomość, że wszystko co istnieje ma swoje przeciwieństwo (dzień - noc, dobro - zło, biel - czerń, narodziny - śmierć itp.).
Aspekty planet o charakterze dualistycznym tworzą związki napięciowe, trudne.
Następnym aspektem tradycyjnym jest TRYGON zaliczany do aspektów łatwych miękkich. Planety w stosunku do siebie leżą w odległości 1/3 koła. Aspekt ten ma charakter czystej TROISTOŚCI odpowiada wibracji liczby 3.
Dla astrologów troistość równoznaczna jest z harmonią, przyjemnością, radością, łatwością, wolnym przepływem.
Symbolicznie ujmując zagadnienie liczba 3 jest sumą: 1 + 2 = 3 to wpływ jedności (1) na dualność (2), co owocuje harmonią (3). Akt twórczy rozwiązuje konflikt dualizmu, to: kreatywność, działanie, spełnienie.
Na koniec mamy grupę aspektów o charakterze mieszanym: SEKSTYL, PÓŁSEKSTYL i KWINKUNKS.
SEKSTYL (1/6 okręgu) jest uważany za aspekt miękki zbliżony w działaniu do trygonu. Jest jednak symbolizowany przez liczbę 6 czyli może być przedstawiony jako 2 x 3 element dwoistości (napięcie, wysiłek itp.) dodany tu jest do czystego szczęścia i radości trygonu; przy sekstylu osoba zmaga się z przeciwnościami dla osiągnięcia szczęścia i radości.
Numerologicznie liczba 6 to suma 3 + 3 tzw. pieczęć Salomona = zjednoczenie materii i ducha. Zawiera w sobie konieczność wyboru dalszej drogi życiowej pomiędzy łatwiejszą, zorientowaną na materialny aspekt życia, a trudniejszą wymagającą wielu wyrzeczeń ścieżkę duchową.
PÓŁSEKSTYL i KWINKUNKS reprezentują 1/12 i 5/12 koła. Liczbę 12 można przedstawić jako 2 x 2 x 3. Jest tu połączenie dwoistości z troistością, z tym, że więcej jest tu elementu konfliktu i wysiłku (dwie 2-ki), zatem aspekty te uważane są za trudniejsze.
Oprócz w/w tradycyjnych aspektów spotkamy się z wieloma innymi, wynikającymi z podziału koła zodiakalnego przez takie liczby jak 5, 7, 9, o których będzie mowa w dalszej części podręcznika.
Wielu autorów uważa, że znaczenie harmoników jest w swej istocie związane ze znaczeniem liczb, np. astrolog amerykański Nona Gwynn Press sugeruje, że np. 5 Harmonik, który odpowiada aspektowi kwintylu koresponduje z 5 domem natalnym - ze znakiem Lwa i jego władcą Słońcem skupiając się na twórczości, dzieciach, sprawach miłosnych i rozrywce. Z kolei 15 Harmonik jest kwindecilem, lecz liczbę 15 można przedstawić jako 1 + 5 = 6, a szóstka koresponduje z 6 domem, Panną i jej władcą - Merkurym i skupia się na zdrowiu fizycznym, pracy, usługach.
Zestaw pierwszych 30-tu harmoników i odpowiadających im odległości kątowych podano w zamieszczonej Tabeli harmoników.
Należy mieć zawsze na uwadze, że horoskop harmoniczny jest tylko sposobem przedstawienia informacji i dopełnia horoskop natalny.
Horoskop harmoniczny może dać klucz do zrozumienia ważnych cech osobowości danego człowieka.

Jedyny, niespotykany, wyjątkowy - podręcznik astrologiczny, najobszerniejszy w całej polskiej literaturze tematu. Napisany przez polskiego astrologa dr Krystynę Konaszewską-Rymarkiewicz, dostosowany do polskiej mentalności, dogłębnie wyjaśniający działy współczesnej astrologii. Astrologia harmoniczna - to świat cykli astrologicznych. Top nieco odmienna od tradycyjnej metoda obliczania i interpretacji horoskopu. Horoskopy harmoniczne rozszerzają tradycyjną koncepcję aspektów i pozwalają uzyskać dużo głębszą informację o danej osobie.