Babcocha - Justyna Bednarek [KSIĄŻKA]

BABCOCHA, CZYLI LICHO WIE KTO (oczywiście, Orzechowe Licho) Gorąca premiera najnowszej książki Justyny Bednarek z ilustracjami Daniela de Latoura - \"Babcochy\". W pięćdziesięciu czterech rozdziałach (i na ponad sześćdziesięciu obrazkach) czarownica z brodawką na nosie odmieni los mieszkańców Grajdołka. Niektórych, rzecz jasna. A wszystko zaczyna się tak: \"Niby mówi się, że wiatr wieje tam, gdzie chce, ale tak naprawdę to od wyżu do niżu. A że w wiosce Grajdołek, między Krzywym, Końskim i Dydnią, jest niż jak się patrzy, to i któregoś dnia przywiał tam Babcochę. Babcocha była czarownicą - z wielkim nosem, małym koczkiem i walizką pełną cza­rodziejskich mazideł. Nie została jednak przywiana do Grajdołka ani na miotle, ani na parasolu - jak to zwykle bywa. Babcocha przyleciała uczepiona wielkiej gradowej chmury, która niosła ją najpierw nad morzami, górami, lasami i miastami, żeby wreszcie zatrzymać się nad starym orzechem rosnącym obok opuszczonej grajdołkowej chaty. Babcocha oceniła z góry miejsce, doszła do wniosku, że jej się podoba, a potem pociąg­nęła krańce chmury jak lejce i powiedziała: Prrr, lądujemy!\" Babcocha potrafi wszystko: cofnąć czas, zamienić żołędzie w złote dukaty, a siebie - w muchę. Dzięki niej Bernadetta - dziewczynka z warkoczami - podróżuje na chmurze, dostaje królika z czekolady, wyje jak wilk i znajduje kogoś, kogo chciała znaleźć. Zmieniają się też inni mieszkańcy Grajdołka - sołtys, młynarz czy sprzedawca, w czym udział ma łobuzowate Orzechowe Licho (wyciągnięte przez Babcochę za ucho z orzecha). Najwięcej zyskuje jednak Bernadetta, bo to ona najbardziej potrzebuje czarów Babcochy. Jeśli polubiliście \"Niesamowite przygody dziesięciu skarpetek\" oraz \"Pięć sprytnych kun\", na pewno powinniście poznać \"Babcochę\" - choć nie jest podobna do swoich poprzedniczek. Każdemu, niezależnie od tego czy ma 6 czy 106 lat, przyda się porcja jej czarów. Choćby taka, jaka mieści się w zielonym szkiełku. Przez to małe szkiełko można czasem zobaczyć wielkie szczęście. Od czasów \"Jasia i Małgosi\" nic nie było tak smakowite.