Rodzaj niewerbalnej filmowej refleksji, próba pokazania naszej planety odkrywająca naturalne piękno różnych miejsc świata, ukazująca stan ludzkiej duchowości. Baraka pokazuje cud narodzin, życia i śmierci, a także skłonność ludzi do samodestrukcji. Film uzyskał pozakonkursową nagrodę FIPRESCI na MFF w Montrealu dla reżysera Rona Fricke. Film bez dialogów.