Książka traktuje o związkach kolorów z psychiką człowieka, o wędrówce poprzez prawdy jawne i utajone, leżące na pograniczu nauki i sztuki, fizyki, fizjologii, medycyny niekonwencjonalnej, a nade wszystko psychologii, i to w wymiarze procesów percepcji, ekspresji i projekcji. Co dawało autorowi prawo do takiego podejścia? Chyba to, że jako psycholog zajmujący się twórczością artystyczną, jako malarz-kolorysta, poeta i eseista o uznanym profesjonalnie dorobku w tych dziedzinach podjął trud intelektualnej wędrówki, trwającej ponad dziesięć lat, poprzez bezdroża mitów, faktów empirycznych i teorii wyjaśniających ów związek barw z psychiką człowieka.