Bioetyka - Tadeusz Ślipko [KSIĄŻKA]

Bioetyka stała się częścią życia. Wymknęła się z laboratoriów, spod mikroskopów, z probówek, przechowujących tkanki w temperaturze ciekłego azotu, przeniknęła mury laboratoriów, klinik i szpitali, by dotrzeć do ludzi, borykających się z trudnymi problemami, stawiających fundamentalne pytania, stojące blisko życia: Czy embrion to już człowiek? Czy można sklonować czowieka? Czy można pogodzić ewolucję z nauką Kościoła? Jest to najważniejsza książka, uznanego etyka o międzynarodowym autorytecie, o. Tadeusza Ślipko SJ, zakorzeniona w badaniach naukowych, podejmująca takie zagadnienia, jak: ewolucja sztuczne zapłodnienie diagnostyka prenatalna klonowanie transplantacje narządów i krwiodawstwo eutanazja świat zwierząt w świetle etyki manipulacje genetyczne sterylizacja i kastracja stosowanie środków znieczulających (anestezja) kara śmierci i samobójstwo AIDS i wiele innych problemów Malując obraz, w wielu przypadkach akceptujemy coś, co na drugi dzień okazuje się niejasne i po prostu zbędne. Może właśnie dlatego, że to, co i jak piszę, bliskie jest procesowi malowania, może dlatego, że pisanie i malowanie w istocie swej to niemal to samo - wybór tekstów napisanych w ostatnich 25. latach nazwałem autoportretem. Piszę to, co wydaje mi się istotne, co jest reakcją na emocje związane ze sztuką, ale i ze sprawami, które ważne są w życiu, a więc są też ważne dla malarza, jego myślenia, wyobraźni, pracy. Autoportret jest przedstawieniem twarzy autora obrazu. Tekst, który jest rezultatem prywatnego przeżycia, ale wynika z potrzeby podzielenia się z innymi naszą myślą - jest więc autoportretem. Jest próbą dzielenia się swymi rozważaniami i wzruszeniem, refleksją, a nieraz niepokojem - jest też po prostu rozmową. Jaki jest autor - taka rozmowa. Jaka twarz autora, w dosłownym, ale i symbolicznym sensie - taka reakcja odbiorcy.