Bylinki - Aleksandra Weksej [KSIĄŻKA]

Baśń roślinna, która wymyka się prostemu podziałowi na literaturę \"dla dzieci\" i \"dla dorosłych\". Bylinki opowiadają o dojrzewaniu, wspólnocie i uczeniu się własnej sprawczości w świecie, który bywa piękny, ale też nieprzewidywalny i groźny. Historia Szarotki i Lilijki - istot na wpół ludzkich, na wpół roślinnych - rozpoczyna się w momencie zakwitnięcia, gdy bohaterki wchodzą do społeczności zamieszkującej górską krainę. Katastrofalna burza staje się dla nich doświadczeniem granicznym: uczy, że nie wszystko da się naprawić, a prawdziwa siła tkwi w relacjach, trosce i uważności wobec innych istnień. To książka niespieszna i zmysłowa, traktująca czytelniczki i czytelników poważnie, bez uproszczeń i moralizowania. Wielogłosowa narracja oddaje głos nie tylko bohaterkom, lecz także wodzie, światłu, mchom i kamieniom, budując świat poprzez rytm, obraz i doświadczenie natury jako żywego, współodczuwającego organizmu. Dopełnieniem opowieści są ilustracje Julii Koźmin, które współtworzą sens, zamiast jedynie towarzyszyć fabule.

Baśń roślinna, która wymyka się prostemu podziałowi na literaturę dla dzieci i dla dorosłych. Bylinki opowiadają o dojrzewaniu, wspólnocie i uczeniu się własnej sprawczości w świecie, który bywa piękny, ale też nieprzewidywalny i groźny. Historia Szarotki i Lilijki istot na wpół ludzkich, na wpół roślinnych rozpoczyna się w momencie zakwitnięcia, gdy bohaterki wchodzą do społeczności zamieszkującej górską krainę. Katastrofalna burza staje się dla nich doświadczeniem granicznym: uczy, że nie wszystko da się naprawić, a prawdziwa siła tkwi w relacjach, trosce i uważności wobec innych istnień. To książka niespieszna i zmysłowa, traktująca czytelniczki i czytelników poważnie, bez uproszczeń i moralizowania. Wielogłosowa narracja oddaje głos nie tylko bohaterkom, lecz także wodzie, światłu, mchom i kamieniom, budując świat poprzez rytm, obraz i doświadczenie natury jako żywego, współodczuwającego organizmu. Dopełnieniem opowieści są ilustracje Julii Koźmin, które współtworzą sens, zamiast jedynie towarzyszyć fabule.