Ciało i duch w języku i kulturze - Monika Łaszkiewicz (red.), Stanisława Niebrzegowska-Bartmińska (red.), Sebastian Wasiuta (red.) [KSIĄŻKA]

Twierdzenie Protagorasa, iż `człowiek jest miarą wszechrzeczy` jest źródłem i inspiracją dla współczesnych humanistów, którzy wiele uwagi i wysiłków badawczych poświęcają takim m. in. zagadnieniom, jak antropocentryzm ludzkiego poznania i konceptualizacji świata, `norma personalistyczna` czy różnorodne praktyki, zarówno fizyczne, jak i językowe, którym poddawane jest ciało. Z kolei status duchowości we współczesnym społeczeństwie wydaje się rozmyty między elitarnością a popkulturową kreacją, choć wybrzmiewają również ostrzeżenia przed rosnącym fundamentalizmem religijnym (jak sławna `Zemsta Boga` Gillesa Kepela). Podjęcie refleksji badawczej nad problematyką ciała i ducha w języku, literaturze i w szeroko pojmowanej kulturze było więc jak najbardziej zasadne.