Ciepłe dłonie. Saga o Betty (Tom 2) - Katarina Widholm [KSIĄŻKA]

Idealna powieść dla miłośniczek Stefci i Służących do wszystkiego!

Ponad milion sprzedanych egzemplarzy

Drugi tom kultowej szwedzkiej sagi

Rok 1942. Betty pozostaje w związku z Carlem-Axelem, synem doktorostwa Molanderów. W Europie szaleje wojna i wszystko, łącznie z żywnością, jest reglamentowane. Na pozór życie Betty układa się dobrze - ma partnera, córkę i pracę, którą lubi - ale ona sama nie jest szczęśliwa. Martwi ją Carl-Axel, który nie radzi sobie z pieniędzmi i alkoholem. Żadne z nich nie wie, co stało się z braćmi Fischerami, którzy zniknęli w 1938 r.

Pewnego dnia Carl-Axel również odchodzi, a Betty zabiera się za porządkowanie jego spraw. Łączenie roli samotnej matki z pracą zawodową nie jest łatwe, zwłaszcza że Betty z trudem godzi się z myślą o zatrudnieniu pomocy domowej. W międzyczasie dowiaduje się, że jej ukochany Martin żyje - i mieszka tylko kilka godzin jazdy pociągiem od Sztokholmu. Jej gniew z powodu porzucenia jest silny... ale pragnienie, by znów go zobaczyć, okazuje się silniejsze.

Idealna powieść dla miłośniczek Stefci i Służących do wszystkiego!

\n

Ponad milion sprzedanych egzemplarzy

\n

Drugi tom kultowej szwedzkiej sagi

\n

Rok 1942. Betty pozostaje w związku z Carlem-Axelem, synem doktorostwa Molanderów. W Europie szaleje wojna i wszystko, łącznie z żywnością, jest reglamentowane. Na pozór życie Betty układa się dobrze - ma partnera, córkę i pracę, którą lubi - ale ona sama nie jest szczęśliwa. Martwi ją Carl-Axel, który nie radzi sobie z pieniędzmi i alkoholem. Żadne z nich nie wie, co stało się z braćmi Fischerami, którzy zniknęli w 1938 r.

\n

Pewnego dnia Carl-Axel również odchodzi, a Betty zabiera się za porządkowanie jego spraw. Łączenie roli samotnej matki z pracą zawodową nie jest łatwe, zwłaszcza że Betty z trudem godzi się z myślą o zatrudnieniu pomocy domowej. W międzyczasie dowiaduje się, że jej ukochany Martin żyje - i mieszka tylko kilka godzin jazdy pociągiem od Sztokholmu. Jej gniew z powodu porzucenia jest silny... ale pragnienie, by znów go zobaczyć, okazuje się silniejsze.