Cukier w normie - Sławomir Shuty [KSIĄŻKA]

Cukier w normie to druga pozycja z mojego nowohuckiego księgozbioru, tak zwanej trylogii konsumpcyjnej. Pisząc ją, posiłkowałem się techniką cut-up, czyli po prostu literackim kolażem. Wtedy jednak nie wiedziałem jeszcze, na czym polega na technika (poza znajomością dzieł jej twórcy W. Burroughsa), używałem jej intuicyjnie, tworzyłem nowe sensy z historii zaczerpniętych z brukowców, opisujących historię pani Jadzi, która nie zdążyła zrobić rosołu, bo porwali ją kosmici. U schyłku XX wieku słyszało się historie o piekarniach, które sprzedawały zatruty sporyszem chleb, wiadomo, lepiej odchorować, niżby miało się zmarnować (i stuknąć po kieszeni). Cukier w normie to historie społeczności bloku, która nażarła się zarażonego sporyszem chleba i halucynuje w najlepsze pod niebem, na którym wiszą ciemne obłoki dzikiego kapitalizmu. Cukier w normie to druga pozycja z mojego nowohuckiego księgozbioru, tak zwanej trylogii\nkonsumpcyjnej. Pisząc ją, posiłkowałem się techniką cut-up, czyli po prostu literackim kolażem.\nWtedy jednak nie wiedziałem jeszcze, na czym polega ta technika (poza znajomością dzieł jej twórcy\nW. Burroughsa), używałem jej intuicyjnie, tworzyłem nowe sensy z historii zaczerpniętych z\nbrukowców, opisujących historię pani Jadzi, która nie zdążyła zrobić rosołu, bo porwali ją kosmici. U\nschyłku XX wieku słyszało się historie o piekarniach, które sprzedawały zatruty sporyszem chleb,\nwiadomo, lepiej odchorować, niżby miało się zmarnować (i stuknąć po kieszeni). Cukier w normie to\nhistorie społeczności bloku, która nażarła się zarażonego sporyszem chleba i halucynuje w najlepsze\npod niebem, na którym wiszą ciemne obłoki dzikiego kapitalizmu.\n