Czarodziej osobisty - Dorota Gellner [KSIĄŻKA]

\"Czarodziej osobisty\" to pisane \"czarodziejskim atramentem\" baśnie, bajki i wiersze Doroty Gellner z ilustracjami Piotra Fąfrowicza, arcyczarodzieja magicznego realizmu.

To książka pełna optymizmu i wiary w dobro. O przyjaźni, miłości, nadziei, wdzięczności, uzdrawiającej mocy słów? i wielu innych ważnych sprawach.Â

Na przykład o tym, ile szczęścia może dać oswojenie smoka - \"nie rasowego, z hodowli, tylko zwykłego ze schroniska\", po prostu \"pierwszego z brzegu\".Â

Albo o tym, jak ważne jest, by czasem popatrzeć na siebie z innej pespektywy. Tak jak spojrzeli ci, którzy wcześniej wyśmiewali marzyciela, a potem sami \"pożałowali czasu, który stracili na marudzenie, wybrzydzanie, krytykowanie, obrażanie się i dokuczanie innym\".

Stanie się ona bliska dzieciom kochającym magiczne historie. I dorosłym, którzy dostrzegą w niej wzruszającą opowieść o życiu.Â

Czarodziej osobisty to pisane czarodziejskim atramentem baśnie, bajki i wiersze Doroty Gellner z ilustracjami Piotra Fąfrowicza, arcyczarodzieja magicznego realizmu.

To bardzo osobista, pełna optymizmu i wiary w dobro książka o przyjaźni, miłości, nadziei, wdzięczności, uzdrawiającej mocy słów i wielu, wielu innych ważnych sprawach.

Stanie się ona bliska kochającym magiczne historie dzieciom. I dorosłym, którzy dostrzegą w niej wzruszającą opowieść o życiu.

O roli, jaką odegrać w nim może czarodziej osobisty, zwłaszcza jeśli od lat żyło się jak ta zaczarowana księżniczka, która nie wiedziała nawet, że jest niewidzialna.

I ile szczęścia daje oswojenie smoka nie rasowego, z hodowli, tylko zwykłego ze schroniska, po prostu pierwszego z brzegu.

O tym, jak ważne jest, by popatrzeć na siebie z innej pespektywy. Tak jak spojrzeli ci, którzy stąpając wcześniej mocno po ziemi, wyśmiewali marzyciela, a potem, patrząc spod obłoków, sami pożałowali czasu, który stracili na marudzenie, wybrzydzanie, krytykowanie, obrażanie się i dokuczanie innym.

To także opowieść o znikających światach, której przesłanie warto sobie wziąć do serca i zacząć słuchać starych ludzi (którzy jeszcze tak niedawno byli dziećmi). I pisać. Opisywać swój świat dla tych, których jeszcze nie ma, ale będą, choć niełatwo to sobie wyobrazić. Tak jak robi to sama Autorka, dzieląc się z czytelnikami swoim światem bajek i niebajek. I szczęściem ze spotkania czarodzieja a to nie takie łatwe. I nie przytrafia się każdemu.