Piąty Longplay Czesława Niemena, nazywany "czerwonym albumem", przeszedł do historii jako pierwszy dwupłytowy album z muzyką popularną wydany w Polsce, a zamieszczony na okładce charakterystyczny portret Niemena, stał się swoistą "ikoną popkultury". Album ten, drugi nagrany z formacją Niemen Enigmatic, uważany jest za najbardziej rockowy w dorobku Czesława Niemena. Ukazał się w marcu 1971 roku, a nagrany został na przełomie 1970 i 1971 roku. W nagraniach udział wzięli: Jacek Mikuła - organy Hammonda, Tomasz Jaśkiewicz - gitara, Janusz Zieliński - gitara basowa, Czesław "Mały" Bartkowski - perkusja, muzykom towarzyszyło trio wokalne w składzie: Krystyna Prońko, Zofia Borca i Elżbieta Linkowska. Przy nagraniu drugiego krążka, w styczniu 1971 roku, w składzie zespołu nastąpiły pewne zmiany: trio wokalne zastąpiła grupa Partita, a w większości nagrań na perkusji gra Janusz Stefański. Gościnnie wystąpił też Zbigniew Namysłowski grając na flecie do kompozycji swojego autorstwa. Czesław Niemen ponownie sięgnął po poezję Cypriana Nowida: "Aerumnarum plenus" oraz "Italiam, Italiam". Z albumu tego pochodzi też niezapomniany "Człowiek jam niewdzięczny" autorstwa samego Niemena. Album przygotowywano we współpracy z Fundacją im. Czesława Niemena. Remasteringiem i restauracją nagrań zajęła się Eleonora Atalay, córka Czesława Niemena.