Choroba Parkinsona może stwarzać poważne problemy diagnostyczne. Jej objawy nie są początkowo w pełni wyrażone, a klasyczne symptomy wymagają odpowiedniego badania i interpretacji. Co ważne, ulegają one ewolucji, dochodzą nowe, inne z czasem się pogarszają. Leczenie, jeśli ma być skuteczne, musi się zmieniać w czasie choroby.
(?) Niniejszy przewodnik diagnostyczno-terapeutyczny, nazwany Dekalogiem, zawiera 10 najważniejszych zasad diagnostyki i terapii choroby Parkinsona. Są one kompilacją różnego rodzaju doniesień naukowych, publikacji, rekomendacji - bazują na tzw. evidence based medicine oraz wieloletnim doświadczeniu autora. W zwięzłej formie zawarto najważniejsze, głównie z praktycznego punktu widzenia, informacje, które będą pomocne w codziennej praktyce klinicznej.
Spis treści:
1 Wywiad i badanie kliniczne stanowią podstawę rozpoznania choroby Parkinsona 2 Objawy poza ruchowe stanowią istotną część obrazu klinicznego choroby Parkinsona 3 Badania obrazowe mogą być pomocne w wykluczeniu innych przyczyn parkinsonizmu 4 Badania genetyczne mogą wpływać na decyzje terapeutyczne i prognozowanie 5 Rozpoczynanie leczenia ma istotne znaczenie dla przebiegu choroby Parkinsona 6 Umiejętne leczenie i podążanie za chorobą na długo poprawia jakość życia chorych 7 Właściwie rozpoznawaj fluktuacje i dyskinezy oraz stosuj różne sposoby radzenia sobie z nimi 8 Leczenie objawów poza ruchowych jest niekiedy ważniejsze dla jakości życia chorych niż leczenie objawów ruchowych 9 Pamiętaj o terapiach zaawansowanych choroby Parkinsona - mogą przywrócić choremu sprawność ruchową 10 Pamiętaj o zwiększonym ryzyku upadków i powikłań podczas hospitalizacji oraz stanach nagłych u chorego z chorobą Parkinsona