Dialektyka Oświecenia. Fragmenty Filozoficzne - Max Horkheimer, Theodor W. Adorno [KSIĄŻKA]

Opublikowana po raz pierwszy w 1947 roku a pisana w mrocznym okresie II wojny światowej Dialektykaoświecenia jest być może pierwszą próbą opisu stanu życia publicznego, w którym "myśl staje sięnieuchronnie towarem a język jego reklamą". To z niej czerpała większość postmodernistycznychdemaskatorów nowoczesnego rozumu (od Zygmunta Baumana po Michela Foucaulta i Jeana-FrançoisLyotarda). W zamieszczonych tu filozoficznych szkicach i notatkach znajdziemy bezkompromisową analizęniechcianych konsekwencji rozwoju nowoczesności i krytykę powstającego w ten sposób społeczeństwakultury masowej. Oświecenie - rozumiane najszerzej jako postęp mysli - zawsze dążyło do tego, by uwolnić człowieka odstrachu i uczynić go panem. Lecz oto w pełni oświecona ziemia stoi pod znakiem triumfującegonieszczęścia. fragment książki O AUTORACH Max Horkheimer (1895-1973) - z wykształcenia psycholog i filozof, jedna z najważniejszych postaci idyrektor frankfurckiego Institut für Sozialforschung. W Polsce ukazały się m.in. Krytyka rozumuinstrumentalnego (2007) oraz Społeczna funkcja filozofii. Wybór pism (1987). Theodor W. Adorno (1903-1969) - filozof, socjolog i teoretyk muzyki związany ze szkołą frakfurcką i teoriąkrytyczną. Po polsku ukazały się m.in. Dialektyka negatywna (1986), Minima moralia (1999).