Dlaczego motyl zjada muchę. Ewolucyjne opowieści z dziejów łuskoskrzydłych - Krzysztof Pabis [KSIĄŻKA]

Autor, profesor Krzysztof Pabis z Katedry Bioloogii Uniwersytetu Łodzkiego jest entomologiem i od wielu lat zajmuje się ewolucją motyli. Książka to zbiór opowieści o najbardziej egzotycznych (na przyład krwiopijnych), najważniejszych (jedwabnik) i najpospolitszych (mól) motylach i ćmach, o ich ewolucyjnej, liczącej już kilkadziesiąt milionów lat historii i o ich przygodach w naszych czasach. W książce czytelnik znajdzie też opis cykli życiowych łuskoskrzydłych, ich biologii oraz specyficznych przystosowań. Pulikacja zawiera też ośmiostronicową wkłądkę z kolorowymi zdjęciami motyli oraz obszerny aneks poświęcony motylom występującym w Polsce oraz temu, gdzie można je obserwować

MOTYL, JAKI JEST, (NIE) KAŻDY WIDZI\nParafraza słynnego hasła z pierwszej polskiej encyklopedii autorstwa Benedykta Chmielowskiego pojawia się w tym miejscu nie przez przypadek. W roku 1745 ksiądz Chmielowski uznał szczegółowe opisywanie konia za pozbawione sensu, gdyż było to zwierzę powszechnie znane, a jego wygląd i właściwości absolutnie oczywiste. Dlatego w Nowych Atenach, w tym jednym, jedynym przypadku, opis zwierzęcia autor zastąpił tylko tym krótkim stwierdzeniem (choć jednocześnie w różnych miejscach swojego dzieła opisał konie dokładnie, legenda pozostała). Nie zmienia to faktu, że z podobną lakonicznością opisu bardzo często spotykamy się współcześnie w odniesieniu do motyli. Gdy jednak uda się kogoś wciągnąć w rozmowę, okazuje się, że wielkie (znacznie większe, niż u koni) zróżnicowanie biologii i zachowań, nie mówiąc o wyglądzie tych owadów, może zainteresować nie tylko specjalistów. Niedowierzanie budzi już fakt, że w naszym kraju żyje ponad trzy tysiące gatunków motyli. Jeśli pokażemy komuś książkę prezentującą te najbardziej pospolite, z pewnością będzie zdumiony, jak barwne są niektóre z nich. Najczęściej nasz rozmówca będzie twierdził, że nigdy nie widział takich na własne oczy, a kiedy na krótkim spacerze lub nawet w przydomowym ogródku uda mu się zaobserwować kilka lub kilkanaście z nich, jest naprawdę zaskoczony. Nagle okazuje się, że nie dostrzegał niezwykłego bogactwa życia toczącego się tuż za progiem\n