Drobne owady - Magnus Florin [KSIĄŻKA]

Magnus Florin to współczesny pisarz szwedzki o bardzo specyficznym charakterze pisma. Jego proza jest lakoniczna i powściągliwa, pełna niedomówień. Podczas lektury nasuwa się wiele nieoczywistych skojarzeń: Walser, Kafka, Perec, Nabokov, szwedzkie książki dla dzieci z serii \"Nusia\" - pokłosie Astrid Lindgren. \"Drobne owady\" to dwie mikropowieści. Pierwsza z nich, \"Rodzeństwo\" z 1998 roku, to opowieść o dziesięciorgu braciach i siostrach. Opowieść o najstarszym bracie, który uczy rodzeństwo mówić, przygotowuje do zawodu aptekarza, przywiązuje do siebie, a wreszcie od siebie uzależnia. \"Córka Kartezjusza\" (2023) rozgrywa się podczas ostatniej podróży filozofa, miesięcznego rejsu z Holandii do Sztokholmu jesienią 1649 roku. Wiezie on skrzynię i wyobraża sobie, że mieszka w niej jego córka, która zmarła w wieku pięciu lat.Â

Pochodzący ze Szwecji Magnus Florin (ur. 1955) to autor o wyjątkowym charakterze pisma. Jego proza jest prozą ciszy i domysłów. Prostą i wieloznaczną. Gdyby miał ją opisać Stanisław Lem, zrobiłby to tak: powściągliwość tekstu działa na umysł czytelnika jak ciemność na wzrok; wzrasta wrażliwość; gwiazdy widać tylko nocą. Walser, Kafka, Perec, Calvino, Nabokov, a nawet Astrid Lindgren to nieprzypadkowe skojarzenia. A jednocześnie jakże jest Florin osobny.

Drobne owady to dwie mikropowieści. Pierwsza z nich, Rodzeństwo z 1998 roku, opowiada o dziesięciorgu braciach i siostrach. Przede wszystkim o najstarszym z rodzeństwa, który uczy pozostałych mówić, przygotowuje do zawodu aptekarza, przywiązuje do siebie, a w końcu od siebie uzależnia. Córka Kartezjusza (2023) druga część zbioru rozgrywa się podczas ostatniej podróży filozofa, rejsu z Holandii do Sztokholmu jesienią 1649 roku. Kartezjusz wiezie skrzynię i wyobraża sobie, że mieszka w niej jego córka, która zmarła w wieku pięciu lat.