Dzieci getta. Mam na imię 2- Iljas Churi [KSIĄŻKA]

\"\"Jestem synem ziemi i nie mam ojców\" - mówi główny bohater powieści, który miał trzech ojców i trzy imiona. Po przeprowadzce do Nowego Jorku Adam Dannun zmyśla swoją tożsamość i podaje się za dziecko polskiego Żyda cudem ocalałego z warszawskiego getta. W rzeczywistości jest ocaleńcem z innego getta, utworzonego w 1948 roku przez izraelskie wojsko w palestyńskim mieście Lidda. Nieoczekiwane spotkanie z dawnym opiekunem odsłania przed nim nowe fakty dotyczące jego pochodzenia i skłania do porzucenia pracy nad alegoryczną książką o średniowiecznym arabskim poecie Waddahu al-Jamanie, by zająć się \"kroniką niespisanej zbrodni\" i udokumentować masakrę dokonaną przez izraelskie wojsko na mieszkańcach Liddy, kiedy to \"cały naród poprowadzono na rzeź\". To zaledwie jedna z warstw tej wyrafinowanej formalnie powieści, która w poruszający sposób opowiada o historii pisanej najczęściej przez zwycięzców, o milczeniu narzuconym ofiarom, o oprawcach, którzy sami byli ofiarami, o pamięci, która zaciera to, czego nie sposób znieść, o strupieszałym języku, który kapituluje wobec niewyobrażalnej zbrodni, i o literaturze, która próbuje mówić poprzez ciszę. Jednym z kluczy do książki jest istniejąca w języku arabskim liczba podwójna - w powracającej grze lustrzanych odbić i tańcu cieni kryje się cząstka prawdy na temat dramatycznego splotu doświadczeń dwóch skazanych na siebie narodów. Czytanie tej powieści - fragmentarycznej, nieoczywistej, mylącej tropy - przypomina właśnie proces składania w całość roztrzaskanego lustra. Cały jej sens ujawnia się dopiero po wstawieniu w ramę ostatniego boleśnie raniącego odłamka. Pisanie tej powieści było dla mnie trudne, gdyż przywołuję w niej, w lustrzanym odbiciu, bolesną historię Palestyńczyków i cierpienie Żydów. Pod tym względem decydujący wpływ miał na mnie film Lanzmanna \"Shoah\". Ten film mnie poraził. Powieść, którą napisałem, jest aktem głębokiego uznania dla drugiego - dla Żyda. Jest wyciągniętą ręką. Iljas Churi w wywiadzie dla \"Le Monde\"\"

Książka, która powstała na podstawie pamiętnika Adama Danuna to zapis życia w okupowanym mieście Lod (Lydda) z perspektywy palestyńskiego dziecka i dorosłego.

Historia tego miasta to przymusowe wysiedlenie niemal całej społeczności arabskiej przez żydowskich osadników. Ci, którzy pozostali żyli za drutem kolczastym pilnowani przez izraelskich żołnierzy. Jednak książka autorstwa Churiego to nie tylko historia Lod ale również - w szerszym kontekście - opowieść o Nakbie, czyli wielkim palestyńskim exodusie.

Wspomnienia z okupowanego miasta to próba oddania głosu drugiej stronie trwającej w tym konflikcie ale też opowieść o ucieczce, żalu i poszukiwaniu własnej tożsamości.

Autor świetnie przyjętej powieści Jalo, odwiedził Polskę w 2017 podczas Big Book Festiwalu