Autor podejmuje tematykę dotychczas nieobecną w polskich badaniach filologicznych. Przedstawia wieloaspektową analizę âDziennika wojny trojańskiejâ, unikatowego przykładu antycznej prozy fabularnej opartego na koncepcji świadomego fałszerstwa literackiego, dokonaną w szerokim kontekście historycznoliterackim oraz uwzględniającą problemy struktury fabularnej dzieła i autorskich założeń artystycznych.
âEphemeris belli Troianiâ Diktysa z Krety jest powstałym w pierwszych wiekach cesarstwa rzymskiego dziełem anonimowego pisarza, ktĂłry wymyślił postać naocznego świadka wydarzeń od Troją: zapiski owego Diktysa rzekomo odnaleziono po wielu wiekach i opublikowano jako âprawdziwąâ wersję przebiegu legendarnej wojny. Skomponowany w manierze historiograficznej zapis dziejĂłw trojańskich miał stanowić polemiczną przeciwwagę dla tradycyjnej, silnie utrwalonej w świadomości antycznych odbiorcĂłw, nacechowanej fantazją, a przez to âniewiarygodnejâ wizji stworzonej przez Homera i poetĂłw Cyklu Epickiego.
Zachowany tekst jest dokonanym jeszcze w starożytności łacińskim przekładem greckiego pierwowzoru. W średniowiecznej Europie kronika Diktysa była jednym z głĂłwnych źrĂłdeł wiedzy o wojnie trojańskiej i stała się inspiracją wielu dzieł poświęconych tej tematyce, powstałych Ăłwcześnie w literaturach zachodnich.