Dziewczynka tańcząca z wiatrem - Katarzyna Zychla [KSIĄŻKA]

Wystarczy tylko ciepły, serdeczny powiew przyjaźni, przynoszący radość życia spoza kręgu ograniczeń i lęków, a już zakwita tajemniczy ogród przygody zwanej życiem. Ten szczególny czar, ten dar ofiarowany jedynie człowiekowi pojawia się zawsze, nawet w najtrudniejszych chwilach, gdy zjawia się ktoś bliski sercu... znajdźmy chwilę, by odnaleźć w sobie poczucie dobra, które warto ofiarować drugiemu człowiekowi... Krystyna Bochenek Senator Rzeczpospolitej Katarzyna Zychla zwraca naszą uwagę na dobro, często tak ulotne, wręcz niewidzialne, a tak bardzo znaczące? Tekst ten można traktować niemal jak podręcznik dla rodziców oraz starszych dzieci doświadczających niepełnosprawności własnej lub osób najbliższych czy rówieśników... to także wyjątkowy materiał... do organizacji zajęć rozwijających uczucia społeczne, poczucie empatii, gotowość do niesienia pomocy innym. Marek Plura Przewodniczący Rady Programowej Działu Integracyjno-Biblioterapeutycznego Biblioteki Śląskiej wypowiedzi młodych czytelników: 1.Myślałem, że będzie to kolejna lektura, o której bardzo szybko zapomnę. Ta książka jest jednak zupełnie inna, a jej treść na długo pozostanie w mojej pamięci. Dużo myślałem o tym, jak musiała się czuć bohaterka, gdy w jednej chwili zmieniło się jej całe życie? Jakub, 13 lat 2.Urzekło mnie, że historia ta mówi wiele o zrozumieniu drugiego człowieka, o akceptacji samego siebie. Podoba mi się również to, iż przywołuje problem tolerancji osób niepełnosprawnych. A przecież i nas może kiedyś spotkać nieszczęście. Ola była najzwyklejszą nastolatką, najzwyklejszą? Kasia, 13 lat 3.Teraz wiem, że ludzie niepełnosprawni potrafią się cieszyć życiem mimo utrudnionego funkcjonowania i ograniczeń. To opowiadanie daje do myślenia i uczy szacunku do nich. Powinno być obowiązkową lekturą szkolną, gdyż w dzisiejszych czasach młodzież jest bardzo nietolerancyjna. Kasia, 14 lat 4.Zrozumiałam, że życie jest pięknym darem, który otrzymaliśmy, i że trzeba żyć pełnią życia. Przykre jest to, że często osoby w pełni zdrowe nie dostrzegają, co tak naprawdę mają, i pozbawiają się radości. Ola, 13 lat 5.Ta opowieść przekonuje, że potrafimy pogodzić się z najgorszym, że umiemy przezwyciężyć ból i strach. Agnieszka, 14 lat 6.Nie przejmuj się, że jesteś inny od reszty. Jeśli jesteś wśród ludzi, którzy Cię kochają, zrozumieją Cię! Nie czuj się gorszy! Bartosz, 13 lat 7.Gdyby przeczytała to moja koleżanka, która była w takim stanie, jak Ola, zrobiłaby pewnie to samo, co ona - to, co podpowiadał jej Wiatr. Gdy tylko wrócę do domu, zadzwonię do niej, by z nią porozmawiać. I dziękuję za wydanie tego opowiadania. Konrad, 13 lat 8.Książka idealnie nawiązuje do naszego życia codziennego - nie powinniśmy niepełnosprawnych traktować inaczej niż jako zwykłych, normalnych ludzi. Dominik, 14 lat 9.Moim zdaniem Aleksandra dużo straciła, ale też dużo zyskała - odnalazła sens życia. Wypadek musiał być dla niej wielkim ciosem, mimo to przetrwała. Na pewno pomógł jej w tym Bóg - Przyjaciel - Wiatr? Edyta, 15 lat 10.Dziewczyna ma wyobraźnię. A to pomaga. Pomaga być szczęśliwym. Dzięki temu można otworzyć \"trzecie drzwi\", które dla zwykłych ludzi są ukryte? Aleksandra, 14 lat 11.Opowiadanie to pomaga wierzyć w Boga, w szczęście, w ludzi, i rzecz jasna - w siebie? Wzruszy niejednego twardziela do łez. Karolina, 15 lat

Dziewczynka w wyniku wypadku tarci możliwość chodzenia. Po powrocie ze szpitala boleśnie przeżywa pierwsze doświadczenia tego nowego stanu w jej życiu. Dobry przyjaciel - Wiatr prowadzi ją przez codzienność, aż do odzyskania sprawności - nie ruchowej, ale sprawności społecznej. Dziewczynka odnajduje przyjaźń, odkrywa radość życia, staje się dla innych źródłem nadziei i przyjaźni.