Encyklika Leona XIII PROVIDENTISSIMUS DEUS i Piusa XII DIVINO AFFLANTE SPIRITU. - Andrzej Lang [KSIĄŻKA]

Encyklika Leona XIII PROVIDENTISSIMUS DEUS miała olbrzymie znaczenie dla odrodzenia biblistyki katolickiej i uniknięcia kryzysu wiary. Nie oznacza to jednak, że wszystkie podane w niej pouczenie i wskazówki są wciąż aktualne. Dopiero rozwój nauk biblijnych, odkrycia nowych kodeksów i rękopisów, szczególnie w Qumran i innych miejscowościach Pustyni Judzkiej, pozwolił na publikację pełniejszych wydań krytycznych Pisma Świętego. Zmieniło to spojrzenie na historię tekstu biblijnego i jego rozumienie, a także spowodowało pewną zmianę w stanowisku Magisterium Kościoła. Encyklika Piusa XII DIVINO AFFLANTE SPIRITU jest kolejnym dokumentem Magisterium Kościoła, który miał olbrzymie znaczenie dla rozwoju biblistyki katolickiej. Ukazała się w 50 rocznicę wydania encykliki Leona XIII Providentissimus Deus, czyli 30 września 1943 roku. Umożliwiła ona biblistom katolickim prowadzenie dalszych badań historyczno-krytycznych i rozwijanie nauk pomocniczych, a także ułatwiło im wyjaśnianie niezgodności w dziedzinie przyrodniczej i historycznej. Celem tego komentarza jest przybliżenie tematyki biblijnej i historii rozwoju biblistyki katolickiej szerokiemu gronu czytelników. Obecne wydanie jest rozszerzone w stosunku do wcześniejszych. ENCYKLIKA o studiowaniu Pisma Świętego Wprowadzenie 1. Znaczenie badań Pisma Świętego 2. Pismo Święte w życiu Kościoła 3. Uporządkowanie studiów biblijnych 4. Obrona autorytetu Pisma Świętego Zakończenie ENCYKLIKA o odpowiednim prowadzeniu badań Świętej Biblii Wstęp I. Opieka Leona XIII i jego następców nad biblistyką 1. Dzieło Leona XIII 2. Dzieło następców Leona XIII 3. Opieka papieży nad wykorzystaniem i rozprzestrzenianiem Pisma Świętego 4. Owoce tej różnorodnej działalności II. Badania Pisma Świętego w naszych czasach Dzisiejsza sytuacja biblistyki 1. Powrót do tekstów pierwotnych 2. Interpretacja Pisma Świętego 3. Szczególne obowiązki komentatorów w naszych czasach 4. Sposób rozwiązywania zagadnień trudniejszych 5. Posługiwanie się Pismem Świętym w nauczaniu wiernych Zakończenie KOMENTARZ Wprowadzenie Teksty encyklik Nazwy Pisma Świętego 1. Tło historyczne 2. Pojęcie Magisterium Kościoła 3. Encyklika jako dokument papieksi 4. Natchnienie Pisma Świętego Wcześniejsza nauka o natchnieniu Współczesna nauka o natchnieniu 5. Hermeneutyka biblijna Wcześniejsza hermeneutyka Późniejsza hermeneutyka 6. Wulgata a teksty pierwotne 7. Znaczenie Pisma Świętego 8. Uporządkowanie studiów biblijnych 9. Zadania egzegezy katolickiej 10. Tłumaczenie Eugeniusza Dąbrowskiego Zakończenie Bibliografia

Encyklika Leona XIII PROVIDENTISSIMUS DEUS miała olbrzymie znaczenie dla odrodzenia biblistyki katolickiej i uniknięcia kryzysu wiary. Nie oznacza to jednak, że wszystkie podane w niej pouczenie i wskazówki są wciąż aktualne. Dopiero rozwój nauk biblijnych, odkrycia nowych kodeksów i rękopisów, szczególnie w Qumran i innych miejscowościach Pustyni Judzkiej, pozwolił na publikację pełniejszych wydań krytycznych Pisma Świętego. Zmieniło to spojrzenie na historię tekstu biblijnego i jego rozumienie, a także spowodowało pewną zmianę w stanowisku Magisterium Kościoła.

Encyklika Piusa XII DIVINO AFFLANTE SPIRITU jest kolejnym dokumentem Magisterium Kościoła, który miał olbrzymie znaczenie dla rozwoju biblistyki katolickiej. Ukazała się w 50 rocznicę wydania encykliki Leona XIII Providentissimus Deus, czyli 30 września 1943 roku. Umożliwiła ona biblistom katolickim prowadzenie dalszych badań historyczno-krytycznych i rozwijanie nauk pomocniczych, a także ułatwiło im wyjaśnianie niezgodności w dziedzinie przyrodniczej i historycznej.

Celem tego skróconego komentarza jest przybliżenie tematyki biblijnej i historii rozwoju biblistyki katolickiej szerokiemu gronu czytelników.

SPIS TREŚCI

ENCYKLIKA o studiowaniu Pisma Świętego

Wprowadzenie

1. Znaczenie badań Pisma Świętego

2. Pismo Święte w życiu Kościoła

3. Uporządkowanie studiów biblijnych

4. Obrona autorytetu Pisma Świętego

Zakończenie

ENCYKLIKA o odpowiednim prowadzeniu badań Świętej Biblii

Wstęp

I. Opieka Leona XIII i jego następców nad biblistyką

1. Dzieło Leona XIII

2. Dzieło następców Leona XIII

3. Opieka papieży nad wykorzystaniem i rozprzestrzenianiem Pisma Świętego

4. Owoce tej różnorodnej działalności

II. Badania Pisma Świętego w naszych czasach

Dzisiejsza sytuacja biblistyki

1. Powrót do tekstów pierwotnych

2. Interpretacja Pisma Świętego

3. Szczególne obowiązki komentatorów w naszych czasach

4. Sposób rozwiązywania zagadnień trudniejszych

5. Posługiwanie się Pismem Świętym w nauczaniu wiernych

Zakończenie

KOMENTARZ

Wprowadzenie

Teksty encyklik

Nazwy Pisma Świętego

1. Tło historyczne

2. Pojęcie Magisterium Kościoła

3. Encyklika jako dokument papieksi

4. Natchnienie Pisma Świętego

Wcześniejsza nauka o natchnieniu

Współczesna nauka o natchnieniu

5. Hermeneutyka biblijna

Wcześniejsza hermeneutyka

Późniejsza hermeneutyka

6. Wulgata a teksty pierwotne

7. Znaczenie Pisma Świętego

8. Uporządkowanie studiów biblijnych

9. Zadania egzegezy katolickiej

10. Tłumaczenie Eugeniusza Dąbrowskiego

Zakończenie

Bibliografia