Lollopy Dripper to pierwszy od dziesięciu lat wspólny album Atoma Hearta i Burnta Friedmana sygnowany nazwą Flanger. Nie poddając się ograniczeniom gatunku, Uwe Schmidt i Bernd Friedmann (jak właściwie nazywają się Atom i Burnt) rozwijali umiejętności zaprezentowane już w 1999 roku na debiutanckiej płycie Templates, która do dziś obraca się na wielu gramofonach, wypełnioną przez nieuchwytne, ewoluujące, jazzowo-elektroniczne brzmienia nieograniczone w czasie i przestrzeni. Flanger tworzy muzykę, która oddziałuje na głowę i idzie prosto do nóg - opisywał w 2005 roku ich muzykę Die Zeit.
Poza saksofonem Haydena Chisholma, który słychać w dwóch utworach, Lollopy Dripper jest wynikiem współpracy dwójki muzyków, przygotowanym przy pomocy niemal takiego samego ekwipunku, jaki mieli na początku wspólnej drogi w 1997, gdy w ciągu tygodnia stworzyli swoje pierwsze utwory w Santiago de Chile. Na płycie znalazło się dziesięć kompozycji, a całość ukazała się zarówno w postaci płyty winylowej, jak i kompaktowej.
Atom jest jednym z najbardziej płodnych muzyków elektronicznych naszych czasów, mającym na koncie ponad dwieście wydawnictw zrealizowanych pod różnymi szyldami. Produkcją muzyczną zajmuje się od 1990 roku, a wśród artystów z którymi współpracował są tak wyjątkowe nazwiska i nazwy jak: Ryuichi Sakamoto, Towa Tei, Yellow Magic Orchestra, Depeche Mode, Tom Tom Club czy Bill Laswell. Z kolei Burnt Friedman to jeden z najdłużej działających i najbardziej cenionych niemieckich elektronicznych muzyków, który ma za sobą niemal czterdziestoletnią karierę. Współpracę rozpoczęli w 1997, zaś w 1999 roku - po wydaniu dwóch EP-ek - zadebiutowali płytą Templates. Ten album został wznowiony w 2007 roku w postaci zbiorczego wydawnictwa Nuclear Jazz, zawierającego także materiał z płyty Midnight Sound z 2000 roku. Lollopy Dripper jest następcą płyty Spirituals z 2005 roku.