Georges Perec - Claude Burgelin [KSIĄŻKA]

II tom serii Anachronicznej 2014Pierwsza myśl, jaka mi się nasuwa, kiedy usiłuję zdefiniować to, czego szukam, odkąd zacząłem pisać, jest taka: nigdy nie napisałem dwóch jednakowych książek. () Moją pisarską ambicją byłoby przedarcie się przez całą literaturę swoich czasów, bez poczucia, że wracam czy kroczę po własnych śladach, i napisanie tego wszystkiego, co człowiek dziś może napisać: książek grubych i cienkich, powieści i wierszy, dramatów, librett operowych, kryminałów, powieści w odcinkach, przygodowych, science fiction, książek dla dzieciGeorges PerecPomysł, by opisać swą historię, zaczął we mnie kiełkować niemal równocześnie z postanowieniem zostania pisarzem (W) Perec daje nam w ten sposób do zrozumienia, że pisał wyłącznie po to, aby ująć w słowa osobiste przeżycia. Od samego początku i bez najmniejszych wątpliwości aż do końca. Przez dłuższy jednak czas zdanie Nie mam wspomnień z dzieciństwa służyło mu jedynie za maksymę i tarczę. Był nieobecny w swojej historii historii, która również była nieobecna: Inna Historia, ta wielka ze swoim toporem, odpowiedziała już za mnie. Ułomność ta sprawiła, iż został pisarzem. Nie potrafił jednak a może nie chciał opisać własnej utraconej, niemożliwej do opowiedzenia historii, którą poćwiartowała, ukrywając szczątki, Historia przez duże H. Z tej sprzeczności wzięło się całe mnóstwo jego autobiografii ujętych w najrozmaitszej formie był to jedyny sposób, aby dać nam do zrozumienia, w jaki sposób z tamtego kalectwa narodził się Perecpisarz.     Książka Claude'a Burgelina to pierwsza biografia Georges'a Pereca dostępna
na polskim rynku. Nie jest to jednak zwykły zbiór faktów. Burgelin opowiada o
Perecu przez jego dzieło, pod którym kryją się mrok i otchłań wplątane w jego
życiorys.
Historia Pereca-pisarza zaczyna się po Zagładzie i bierze swój
początek w popiołach Auschwitz. Będzie powoli narastać wokół tamtej pustki, za
pomocą śladów przemienionych w litery, aby na końcu stworzyć konstrukcje
zarówno doskonale rygorystyczne, jak i w najwyższym stopniu fantazyjne pisze
Claude Burgelin, wskazując na klucz, wedle jakiego będzie postępował, pisząc
biografię francuskiego architekta literatury.
Burgelin układa rozdziały
książki o Perecu wedle kolejnych jego powieści, by właśnie poprzez nie dociekać
ich autora, w nich szukać nieprzedstawionej biografii, niestematyzowanej
osoby.