Opis
Getta warszawskiego nie ma. Możemy wprawdzie dostrzec okruchy jego murów czy fragmenty bruku ulicznego, ale w swej istocie ta część miasta, warszawska dzielnica zamknięta, jest przed nami zakryta: ziemią, asfaltem, fundamentami nowych domów i niepamięcią. Jedynym obszarem, gdzie można jeszcze odnaleźć mieszkańców getta wraz z ich domami i ulicami, z ich życiem, cierpieniem i śmiercią, jest miejsce w naszej pamięci. Zestaw czternastu map rozplanowanych na dziesięciu osobnych arkuszach jest integralną częścią książki Barbary Engelking i Jacka Leociaka pt. Getto warszawskie. Przewodnik po nieistniejącym mieście. Publikujemy go również oddzielnie, ponieważ stanowi jedyny w swoim rodzaju atlas getta warszawskiego: bogate, wielostronne i jak dotąd najpełniejsze opracowanie kartograficzne getta autorstwa Pawła E. Weszpińskiego, które nie ma precedensu w literaturze światowej. Atlas składa się z dziesięciu arkuszy, na których znajdują się następujące mapy tematyczne: 1. granice getta przed wielką akcją likwidacyjną, 2. urzędy i produkcja, 3. handel, usługi, miejsca szmuglu, 4. służba zdrowia, opieka społeczna, oświata, 5. życie społeczne, 6. miejsca zamieszkania wybranych postaci getta, 7. getto szczątkowe po wielkiej akcji likwidacyjnej, 8. a) powstanie 8. b) część północna byłego getta i KL Warschau, 9. współczesny układ ulic i ostańce zabudowy na tle dawnego planu miasta, 10. a) getto warszawskie na tle planu całego miasta z 1939 roku, 10. b) wysypiska gruzu, 10. c) komunikacja tramwajowa i autobusowa na obszarze przyszłego getta w 1939 roku, 10. d) komunikacja w getcie
