Książka prof. Nadolskiego o Grunwaldzie (1990) jest swoistym ukoronowaniem jego twórczości badawczej i pisarskiej. Wkroczywszy od dawna na to pobojowisko, także narzędziami archeologii, prof. Nadolski napisał celną polszczyzną dzieło analityczno-syntetyczne prowadząc rzadkiej kurtuazji, lecz mocną polemikę z poprzednikami. Ustalił wiele nowości wyjaśniających niewyraźną mowę źródeł pisanych i wykazał swoją suwerenną wiedzę o czasach i ludziach, o wojnie i o bitwach. Wystawił Grunwaldowi pomnik historiograficzny, wyniosły ponad to, co o tym napisano.