Gwiazdy polskiego big beatu: Kawalerowie [CD]

Zespół Kawalerowie powstał w Warszawie w pierwszej połowie lat 60., z inicjatywy dwóch muzyków: Jerzego Szczęśniaka i Marka Zarzyckiego. Repertuar zespołu - to głównie zachodnie przeboje, wówczas modne i popularne. Początkowo grali do tańca, m.in. w działającym na warszawskim Mokotowie klubie "Sezam"; również na zabawach szkolnych, studniówkach, studenckich imprezach. Za debiut sceniczny grupy uważa się występ w klubie młodzieżowym Uniwersytetu Warszawskiego "Celton" - latem 1964 roku. Wystąpili tam razem z Pesymistami. Ówczesny skład zespołu to: Jerzy Szczęśniak - w jednej osobie wokalista i gitarzysta, Piotr Raczew - gitarzysta, Marek Zarzycki - wokalista i gitarzysta basowy oraz Marek Rosiński grający na perkusji. W 1965 roku do Kawalerów dołączył Wiesław Czerwiński i w ten sposób grupa wzbogaciła swe brzmienie o instrumenty klawiszowe, dokonując też w tym składzie pierwszych nagrań dla Polskiego Radia. W listopadzie 1965 roku Polskie Nagrania wydały ich debiutancką "czwórkę". Kawalerowie grali dość ostro jak na tamte lata, wzorując się z pewnością na rhythm and bluesowych zespołach brytyjskich, tak bardzo popularnych w połowie lat 60. (The Rolling Stones, The Kinks, The Yardbirds). Można to rozpoznać w ówczesnym repertuarze Kawalerów, żeby wspomnieć takie piosenki jak: Kochaj mnie (najpierw - w 1957 r. wylansowaną przez murzyńskiego wykonawcę Nappy Browna, a w 1964 - znaną z debiutanckiego albumu The Animals); dalej, Palcie tylko sporty czyli High Heel Sneakers, i np. piosenkę Ej, stary, kompozycję Calvina Caltera wykonywaną przez zespół The Yardbirds, do której polski tekst dopisał gitarzysta basowy Kawalerów. Piosenki własne zespołu tworzył głównie Jerzy Szczęśniak do tekstów Janusza Kondratowicza i Marka Zarzyckiego. Były to m.in.: Małgorzato, jeśli chcesz, Nigdy już nie wołaj mnie, Nie wiem gdzie cię szukać, Ja wiem co to znaczy, Piosenka o dziewczynach, Dwudziesty pierwszy raz. Z zespołem nagrywały również panie: Dana Lerska i Sława Czerkan (czyli Bożysława Kapica), a z wokalistów: Wiesław Czerwiński i Michał Hochman. Kawalerowie koncertowali w całym kraju, jeżdżąc w trasy często z innymi zespołami (np. z Czerwonymi Gitarami). W 1966 roku z zespołu odszedł Marek Zarzycki. Nowym gitarzystą basowym został Robert Świercz, którego niebawem zastąpił Andrzej Wroński. W tym składzie Kawalerowie dotrwali do 1967 roku. Gdy odszedł Jerzy Szczęśniak, do nowo powstałego zespołu Izomorf 67, Kawalerowie praktycznie przestali istnieć. Byli jedną z ciekawszych i cieszącą się niemałą popularnością grup młodzieżowych połowy lat 60. Stąd też monograficzna płyta Kawalerów, jako kolejna pozycja w prestiżowej serii Polskich Nagrań "Gwiazdy Polskiego Big Beatu".