Historia pewnego złudzenia. - Agnieszka Turoń-Kowalska [KSIĄŻKA]

"Nową Wiarę", która zstąpiła z nieba na ziemię, podnosząc świat z ruin i proponując możliwość ponownego zaufania filozofii w ogóle, łatwo było przyjąć. [?] Człowiek po wojnie w tym systemie myślenia musiał stać się Prometeuszem. W czasach powojennych Kołakowski proponujeprzyjąć prometejską koncepcję braterstwa, osiągnięcia wolności przez każdego człowieka, uniezależnienia się od ograniczeń zewnętrznych i stworzenia przez niego "ziemskiego raju". [?] Skok ludzkości z "królestwa konieczności" do "królestwa wolności" to odzyskanie raju utraconego, który może urzeczywistnić się "na ziemi". Kołakowski stawał się wyznawcą "świeckiej" religii. "Heglowskie ukąszenie" Kołakowskiego da się sprowadzić do następującego schematu: "Hegel" zawierał się w "Marksie", "Marks" miał zawierać się w "Stalinie". Kołakowski nie był stalinowcem. Był stalinistą. Chciał, aby komunizm był kontynuacją myśli społecznej Marksa. Kołakowski miał być "inżynierem dusz ludzkich" na usługach władzy. Czy była to wiara w komunizm, instynkt samozachowawczy, partykularny interes, racjonalność, czy po prostu głupota? Analiza jego twórczości w latach 1945-1955 dla wielu interpretatorów będzie nadal poświadczeniem jego "hańby". Jak się wydaje, nie ma tu jednoznacznej odpowiedzi. Kołakowski jest zatem buntownikiem. W jego "ukąszeniu" zawiera się walka o poszanowanie godności i praw człowieka. U źródeł idei Kołakowskiego odnajdujemy wiarę w człowieka w sposób absolutny, wiarę w samozbawienie przez rozum i ludzkie zdolności tworzenia. [?] Był to Kołakowski zawsze potrafiący "grzebać" siebie, "grzebać" poprzedniego "Kołakowskiego" w imię owej absolutnej wartości. Człowieka. Fragment Zakończenia