Historia teorii stosunków międzynarodowych - Andrzej Gałganek [KSIĄŻKA]

Pierwsza w polskiej literaturze - wyjątkowa w odbiorze - historia teorii stosunków międzynarodowych! Książka łączy historyczną myśl o stosunkach międzynarodowych i jej współczesną interpretację z wiedzą o najważniejszych wydarzeniach w dziejach świata (budowa i upadek imperium rzymskiego, wojna peloponeska, odkrycie Nowego Świata, wojna trzydziestoletnia, traktat westfalski, XIX-wieczny system międzynarodowy, budowa imperium brytyjskiego, kolonializm). Przedstawia także współczesne aspekty stosunków międzynarodowych, takie jak: sprawiedliwość, suwerenność, wojna i pokój, kosmopolityzm czy komunitaryzm. Zajmując się kwestiami teoretycznymi, autor prowadzi narrację w stylu eseistycznym, dostarcza licznych przykładów pozwalających na ich lepsze zrozumienie, porusza także problemy wywołujące emocje i skłaniające czytelnika do rozstrzygnięć o charakterze moralnym. Andrzej Gałganek bez natrętnej gorliwości badacza fascynata bądź krytykanta, ale z przekonaniem o istnieniu i niedocenianiu myśli politycznej przez badaczy stosunków międzynarodowych rekonstruuje - wedle przyjętych przez siebie kryteriów - długą tradycję myślenia o stosunkach międzynarodowych jako obszarze ścierania się myśli, idei i politycznych wartości, obecnych w historii stosunków międzynarodowych, mając jednocześnie świadomość, iż jest to przedsięwzięcie niezwykle złożone, a nawet, jak pisze, problematyczne. Szczęśliwie takie ryzyko podejmuje, przybliżając w kolejnych rozdziałach trzy tradycje w nauce o stosunkach międzynarodowych, a więc empiryczną tradycję (realizm polityczny, moralny pesymizm, realizm empiryczny oraz tradycję hobbesowską), tradycję normatywną (zbudowaną na idealistycznym przesłaniu utopijności, etyce i moralności racjonalistycznej) oraz tradycję historystyczną. Tym samym łagodzi ostrą tezę M. Wighta o niedostatku teoretyzowania o stosunkach międzynarodowych. (Fragment recenzji prof. dr hab. Teresy Łoś-Nowak)

Książka łączy historyczną myśl o stosunkach międzynarodowych i jej współczesną interpretację z wiedzą o najważniejszych wydarzeniach w dziejach świata (budowa i upadek imperium rzymskiego, wojna peloponeska, odkrycie Nowego Świata, wojna trzydziestoletnia, traktat westfalski, XIX wieczny system międzynarodowy, budowa imperium brytyjskiego, kolonializm). Przedstawia także współczesne aspekty stosunków międzynarodowych, takie jak: sprawiedliwość, suwerenność, wojna i pokój, kosmopolityzm czy komunitaryzm.

Zajmując się kwestiami teoretycznymi, autor prowadzi narrację w stylu eseistycznym, dostarcza licznych przykładów pozwalających na ich lepsze zrozumienie, porusza także problemy wywołujące emocje i skłaniające czytelnika do rozstrzygnięć o charakterze moralnym.

Zrozumienie, w jaki sposób konstruuje się i uprawomocnia fikcyjne różnice między ludźmi, może stanowić podstawę do zrozumienia rzeczywistych nierówności w cywilizowanych społeczeństwach. Dokumentując niesprawiedliwość i przemoc wobec odległych ludów, Rousseau nie żywi szczególnej nadziei na możliwą zmianę. Powstanie jednego społeczeństwa pociągnęło bowiem za sobą powstanie wszystkich innych, które dążą do powiększania swojej siły, aby przeciwstawić się innym. Wprawdzie w ramach prawa narodów złagodzono niektóre wymogi prawa natury, które reguluje stosunki między narodami, aby umożliwić współżycie, jednak zniknęła prawie całkowicie przyrodzona człowiekowi litość. Żyje ona już tylko w duszach nielicznych kosmopolitów, którzy przekraczają urojone podziały między ludźmi i akceptują cały rodzaj ludzki. (fragment tekstu)