Historycy-politycy jako źródło realizmu politycznego. Tukidydes - Polibiusz - Machavelli [KSIĄŻKA]

Zamieszczona na okładce ikona przedstawiająca konflikt – mężczyznę gotowego zarówno do obrony, jak i ataku, mającego u stóp z jednej strony kocicę, z drugiej zaś psa – wyraża niezmienne dążenie realistów politycznych do nazywania rzeczy po imieniu. Próby rozrywania związku między polityką a konfliktem oznaczają w ich opinii gwałt na rzeczywistości. Podstawowym wyznacznikiem polityczności jest podział na wrogów i przyjaciół. Schmittańska, XX-wieczna teza od starożytności towarzyszy ludziom współtworzącym realizm polityczny, którego zdefiniowanie –według Marcina Króla – jest zadaniem niewykonalnym. Autor prezentowanej pracy podejmuje wyzwanie, wierząc, że zadanie to jest nie tyle niewykonalne, ile bardzo trudne.

Piotr Kimla – politolog, adiunkt w Instytucie Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Dwukrotny laureat stypendium Fundacji na rzecz Nauki Polskiej. Opublikował książki: Kiedy czas staje i czas nie ma końca. Idee polityczne w eseistyce T.S. Eliota (2003) oraz wybór polityczno-społecznych prac T.S. Eliota Chrześcijaństwo – kultura – polityka (2007); autor licznych artykułów z historii myśli politycznej.