Instrukcje przemijania - Ireneusz Kaczmarczyk [KSIĄŻKA]

W jednym z wierszy autor tomiku pisze: moje duchy są łagodne/i bardzo cierpliwe/(?) układają się w duszę. To poezja autorefleksyjna, by nie powiedzieć - filozoficzna, a niekiedy wręcz religijna. Dużo w niej retrospekcji i zdziwienia (patrzę zadziwiony/ jak proste historie/łączą ze sobą zerwane wątki, chciałem nowego życia/odzyskałem stare). Wiele bieżącego doświadczenia (wiersze zbierane w ciemności/świecą, zrobię kolacje i posiedzimy razem). To poezja adresowana do człowieka i - jak mówi tytuł - swego rodzaju instrukcja przemijania. Wcześniejsze tomy poezji Ireneusza Kaczmarczyka: Przystanki (1986), Prosto w życie (1993), Najbliżej do światła (1995), Dwa światy( 1996), Cisza stroiła się sama (1999), Słowa przychodzą później (2004).