Jak - dlaczego - kiedy rozmawiać z młodymi zagrożonymi samobójstwem - Claudine Fox, Hawton Keith [KSIĄŻKA]

,,Pamiętasz Kamila? Dwa razy go odratowali, ale on i tak mówił wszystkim, że za którymś razem mu się uda. Nie bardzo mu wierzyli, było to jakieś trudne do pojęcia. Faktycznie, udało mu się. A przecież uczył się dobrze, dobrze zdał maturę, studiował. No i dlaczego? Jego rodzice jakiś czas potem się rozeszli, nie bardzo mogli z tym żyć, siostra wyjechała, omal nie zwariowała po tym, jak go znalazła. Nie wiem, co robi teraz...". To fragment autentycznej rozmowy dwóch kolegów, którzy spotkali się po trzynastu latach. Kolegów z klasy Kamila. I to oznacza, że ślady, które samobójstwo młodego człowieka zostawia, są jak fale na wodzie - rozchodzą się daleko i trwają długo. Z badań wynika, że każda śmierć samobójcza rani do 1000 osób i trwa w pamięci rodzinnej przez pokolenia. Czy możemy temu zapobiec? Tak, tylko trzeba wiedzieć jak. Mądrze i ze zrozumieniem. Przeczytaj tę książkę. To praktyczny poradnik dla profesjonalistów i rodziców, mających do czynienia z młodymi ludźmi, co do których istnieje ryzyko, że albo dokonają samouszkodzenia, albo podejmą próbę samobójstwa.

Jak dlaczego kiedy rozmawiać z młodymi zagrożonymi samobójstwem to książka dla psychologów, pedagogów, rodziców i nauczycieli. Powstała ona dlatego, że zachowania samobójcze coraz częściej występują u młodych ludzi. Samobójstwo to trzecia w kolejności przyczyna śmierci osób w tej grupie wiekowej. Wskaźnik prób samobójczych jest najwyższy wśród nastolatków i osób poniżej 30 roku życia. Dlatego też badania nad samobójstwami i próbami samobójczymi ostatnio stały się poważną i rozwijającą się dziedziną nauki. Istotne jest, by w ramach tych badań próbować zrozumieć przyczyny i współzależności zachowań samobójczych młodzieży pozwoli to opracować skuteczniejsze interwencje. Głębsze badania pomogą również zidentyfikować grupę ryzyka i opracować lepsze metody zapobiegania. Ważne jest, by badania dotyczyły także piętna, wiążącego się z zachowaniami samobójczymi, w celu zredukowania negatywnych reakcji, jakie zachowania te wywołują. To z kolei powinno ułatwić podejmowanie dyskusji i szukanie pomocy, a być może również przyczyni się do lepszego stosowania terapii.
We wprowadzeniu omówione są ogólne zagadnienia związane z tematem zachowań autodestruktywnych w wieku dojrzewania.
W rozdziale drugim przedstawiono informacje, dotyczące częstotliwości występowania problemu i omówione są dane uzyskane ze szpitali oraz badań z różnych środowisk.
W rozdziale trzecim omówiono czynniki ryzyka. Podstawę stanowiły opracowania dotyczące oceny badań nad powiązaniami pomiędzy depresją, molestowaniem, zaburzeniami zachowań, a zachowaniami samobójczymi.
Rozdział czwarty zawiera przegląd i ocenę narzędzi, pozwalających identyfikować jednostki szczególnie zagrożone jak rozmawiać z młodymi zagrożonymi samobójstwem.
Rozdział piąty zawiera praktyczne informacje, dotyczące zasad korzystania z usług oferowanych młodym osobom, które dokonują samouszkodzeń Poruszono także problem kierowania osobami wykazującymi zachowania samobójcze i zapobiegania samobójstwom.
Na koniec podsumowano kluczowe informacje i wnioski na przyszłość. Załącznik zawiera informacje o wyszukiwaniu literatury, krytycznej ocenie badań, dotyczących skuteczności opieki postsuicydalnej i jej rezultatów, powiązań zachowań samobójczych z diagnozą psychiatryczną, oraz dalszych relacji dziecko-dorosły.
Celem tej książki jest zebranie i podsumowanie informacji, dotyczących samouszkodzeń wśród młodzieży. Chcemy przybliżyć obecny stan badań i zrozumienia istotnych kwestii związanych z tym tematem, a wśród nich: skuteczność opieki postsuicydalnej i jej rezultaty, ocenę narzędzi służących do identyfikacji zagrożonych osób z grupy ryzyka, zależności pomiędzy zachowaniami samobójczymi a zaburzeniami psychicznymi oraz relacjami dziecko-dorosły.
Książka Jak rozmawiać z młodymi zagrożonymi samobójstwem przyda się osobom zajmującym się zdrowiem psychicznym dzieci i młodzieży i profesjonalistom pracującym z młodymi ludźmi samouszkadzającymi się, a także rodzicom i opiekunom dzieci i młodzieży.