Jeszcze nie dzisiaj - Agnieszka Grzywacz [KSIĄŻKA]

Jeszcze nie dzisiaj

W dzień jest Kasią, niedługo skończy osiemnaście lat. Jej rodzice nie mają na nic pieniędzy, a w ich domu brakuje przestrzeni na jakiekolwiek relacje. W szkole wyciąga od ludzi kasę za stawianie tarota. Wieczorami zamienia się w Lily - przebojową, mroczną, tajemniczą dziewczynę. Sypia z mężczyznami, żeby kupić sobie coś do jedzenia. Zakochuje się w nieodpowiednim chłopaku. Doświadcza przemocy na wielu poziomach. Trwa dzięki odcięciu się od emocji i wyparciu tego, że wszyscy ją krzywdzą. To powieść o bardzo wrażliwej dziewczynie, która w najgorszym momencie życia myśli: \"Wszyscy umrą, ale ja nie. Jeszcze nie dzisiaj\".

Kładę się na łóżku, ale czuję, jakbym nad nim lewitowała. Jestem w powietrzu, a pode mną rozgrywa się scena. Widzę kogoś, kto wygląda jak ja i zaczyna się rozbierać. To moja przyjaciółka Lily. Przychodzi zawsze, kiedy dzieje mi się coś złego. Widzę, jak jej buty lądują w kącie pokoju, a czarna sukienka zostaje rzucona na sąsiednie łóżko. Długie czarne włosy rozsypują się po prześcieradle, a potem zaciska się na nich dłoń jednego z mężczyzn. Nie widzę ich twarzy ani ciał, są jak mgliste potwory, które pochylają się nad ciałem dziewczyny, wnikają do środka i je bezczeszczą. Nic nie czuję. Nic mnie nie boli. To wcale nie jestem ja. - fragment książki

Jeszcze nie dzisiaj

W dzień jest Kasią, niedługo skończy osiemnaście lat. Jej rodzice nie mają na nic pieniędzy, a w ich domu brakuje przestrzeni na jakiekolwiek relacje. W szkole wyciąga od ludzi kasę za stawianie tarota. Wieczorami zamienia się w Lily - przebojową, mroczną, tajemniczą dziewczynę. Sypia z mężczyznami, żeby kupić sobie coś do jedzenia. Zakochuje się w nieodpowiednim chłopaku. Doświadcza przemocy na wielu poziomach. Trwa dzięki odcięciu się od emocji i wyparciu tego, że wszyscy ją krzywdzą. To powieść o bardzo wrażliwej dziewczynie, która w najgorszym momencie życia myśli: "Wszyscy umrą, ale ja nie. Jeszcze nie dzisiaj".

Kładę się na łóżku, ale czuję, jakbym nad nim lewitowała. Jestem w powietrzu, a pode mną rozgrywa się scena. Widzę kogoś, kto wygląda jak ja i zaczyna się rozbierać. To moja przyjaciółka Lily. Przychodzi zawsze, kiedy dzieje mi się coś złego. Widzę, jak jej buty lądują w kącie pokoju, a czarna sukienka zostaje rzucona na sąsiednie łóżko. Długie czarne włosy rozsypują się po prześcieradle, a potem zaciska się na nich dłoń jednego z mężczyzn. Nie widzę ich twarzy ani ciał, są jak mgliste potwory, które pochylają się nad ciałem dziewczyny, wnikają do środka i je bezczeszczą. Nic nie czuję. Nic mnie nie boli. To wcale nie jestem ja. - fragment książki