KGB i inne wiersze - Igor Pomierancew [KSIĄŻKA]

\"KGB i inne wiersze\" - wiersze Igora Pomierancewa są na ogół lapidarne, rzadko zdarzają się utwory dłuższe niż kilkanaście wersów. Inną dominującą cechą jest niemal wszechobecna ironia i autoironia, niekiedy sarkazm. Nierzadko są to miniaturowe nowele osnute na wydarzeniach prawdziwych i wykreowanych. Poeta niczym aktor wciela się w role swoich bohaterek i bohaterów: samotną emerytkę, pensjonariuszkę zakładu psychiatrycznego, dyrektora domu starców czy mysz laboratoryjną. Nie unika tematów trudnych, pospolitych, takich jak nieuleczalna choroba, pandemia, długoletnie więzienie, starość, śmierć czy wojna. Książkę zamykają poruszające wiersze napisane podczas rosyjskiej agresji na Ukrainę, z którą żyjący na emigracji autor jest biograficznie i duchowo związany. Igor Pomierancew (ur. w 1948 roku w Saratowie) - pisarz, dziennikarz, dysydent w czasach ZSRR. Dorósł i ukończył uniwersytet w Czerniowcach. Od 1978 roku mieszka na Zachodzie: w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Czechach. Od czterdziestu lat pracuje w zagranicznych rozgłośniach rosyjskojęzycznych: BBC, Radio Swoboda. Autor kilkunastu książek prozy, esejów, liryki. W literaturze zajmuje się czterema żywiołami: wodą (książka o winie: Późny zbiór), ziemią (Czernowitz, Cziernowcy, Czerniwcy), powietrzem (pamiętnik radiowy Wy mnie słyszycie?) i ogniem (liryka miłosna Homo Eroticus). Jego wiersze i prozę przełożono m.in. na ukraiński, angielski, polski, czeski, niemiecki. Zrealizował kilka filmów dokumentalnych, m.in. o wojnie na wschodzie Ukrainy (Szew. Psycholog na wojnie, Amputacja). Stały uczestnik festiwalu poetyckiego Meridian Czernowitz.

KGB i inne wiersze wiersze Igora Pomierancewa są na ogół lapidarne, rzadko zdarzają się utwory dłuższe niż kilkanaście wersów. Inną dominującą cechą jest niemal wszechobecna ironia i autoironia, niekiedy sarkazm. Nierzadko są to miniaturowe nowele osnute na wydarzeniach prawdziwych i wykreowanych. Poeta niczym aktor wciela się w role swoich bohaterek i bohaterów: samotną emerytkę, pensjonariuszkę zakładu psychiatrycznego, dyrektora domu starców czy mysz laboratoryjną. Nie unika tematów trudnych, pospolitych, takich jak nieuleczalna choroba, pandemia, długoletnie więzienie, starość, śmierć czy wojna. Książkę zamykają poruszające wiersze napisane podczas rosyjskiej agresji na Ukrainę, z którą żyjący na emigracji autor jest biograficznie i duchowo związany. Igor Pomierancew (ur. w 1948 roku w Saratowie) pisarz, dziennikarz, dysydent w czasach ZSRR. Dorósł i ukończył uniwersytet w Czerniowcach. Od 1978 roku mieszka na Zachodzie: w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Czechach. Od czterdziestu lat pracuje w zagranicznych rozgłośniach rosyjskojęzycznych: BBC, Radio Swoboda. Autor kilkunastu książek prozy, esejów, liryki. W literaturze zajmuje się czterema żywiołami: wodą (książka o winie: Późny zbiór), ziemią (Czernowitz, Cziernowcy, Czerniwcy), powietrzem (pamiętnik radiowy Wy mnie słyszycie?) i ogniem (liryka miłosna Homo Eroticus). Jego wiersze i prozę przełożono m.in. na ukraiński, angielski, polski, czeski, niemiecki. Zrealizował kilka filmów dokumentalnych, m.in. o wojnie na wschodzie Ukrainy (Szew. Psycholog na wojnie, Amputacja). Stały uczestnik festiwalu poetyckiego Meridian Czernowitz.