Kino po kinie - Gwóźdź Andrzej [KSIĄŻKA]

Kiedy przed szesnastoma laty opatrywałem pytajnikiem tytuł antologii Po kinie?..., tytułowe "po" brzmiało inaczej niż w niniejszej książce. [...] Było sygnałem audiowizualności na rozdrożu - owego stanu zawieszenia pomiędzy analogowością a cyfrowością, "starym" kinem a nowymi, elektronicznymi (i na ogół już cyfrowymi), mediami. Z przedmowy Pomysłodawca tomu, Andrzej Gwoźdź, jest wytrawnym znawcą przedmiotu, znakomicie zorientowanym w dyskursie światowym oraz szerszych kontekstach filozoficznych i socjologicznych problemu. Projekt Gwoździa trafia w samo sedno "gorącej" problematyki badawczej, bo dotyczy procesów, które określają formy uczestnictwa w kulturze w wieku XXI. W "Kinie po kinie" autorami są badacze z różnych krajów Europy, a rodzime medio- i kulturoznawstwo reprezentują przedstawiciele wszystkich niemal ośrodków naukowych. Tekst Andrzeja Gwoździa (Film po kinie - kino po filmie) ma dla całości tomu charakter programowy. Autor formułuje szereg fundamentalnych pytań dotyczących sytuacji kultury filmowej i audiowizualności w epoce zwrotu cyfrowego, na które próbują odpowiedzieć autorzy kolejnych tekstów. Wskazują więc oni na konieczność poszerzenia lub radykalnego przepracowania "starej" definicji filmu i - odpowiednio - związanej z nim aparatury pojęciowej (kategorie autora, widza). Zarysowana w tytule idea tomu została podjęta w wielu uzupełniających się wymiarach i aspektach. Ich śledzenie będzie dla czytelnika pasjonujące, uzmysławia bowiem związek dzisiejszych przemian technologicznych z bogactwem ścieżek uczestnictwa w kulturze, którego nie mogli sobie wyobrazić entuzjaści niegdyś nowych, a dziś już zdecydowanie starych mediów. Książka będzie pełnić funkcję nie mającego konkurencji podręcznika akademickiego na wielu wydziałach humanistycznych - kulturoznawstwa, historii sztuki, socjologii, filozofii, na uczelniach artystycznych; zainteresuje też szerokie kręgi odbiorców.

Redakcja naukowa Andrzej Gwóźdź

Pomysłodawca tomu, Andrzej Gwoźdź, jest wytrawnym znawcą przedmiotu, znakomicie zorientowanym w dyskursie światowym oraz szerszych kontekstach filozoficznych i socjologicznych problemu. Projekt Gwoździa trafia w samo sedno "gorącej" problematyki badawczej, bo dotyczy procesów, które określają formy uczestnictwa w kulturze w wieku XXI.

W Kinie po kinie autorami są badacze z różnych krajów Europy, a rodzime medio- i kulturoznawstwo reprezentują przedstawiciele wszystkich niemal ośrodków naukowych.

Tekst Andrzeja Gwoździa (Film po kinie - kino po filmie) ma dla całości tomu charakter programowy. Autor formułuje szereg fundamentalnych pytań dotyczących sytuacji kultury filmowej i audiowizualności w epoce zwrotu cyfrowego, na które próbują odpowiedzieć autorzy kolejnych tekstów. Wskazują więc oni na konieczność poszerzenia lub radykalnego przepracowania "starej" definicji filmu i - odpowiednio - związanej z nim aparatury pojęciowej (kategorie autora, widza). Zarysowana w tytule idea tomu została podjęta w wielu uzupełniających się wymiarach i aspektach. Ich śledzenie będzie dla czytelnika pasjonujące, uzmysławia bowiem związek dzisiejszych przemian technologicznych z bogactwem ścieżek uczestnictwa w kulturze, którego nie mogli sobie wyobrazić entuzjaści niegdyś nowych, a dziś już zdecydowanie starych mediów.

Książka będzie pełnić funkcję nie mającego konkurencji podręcznika akademickiego na wielu wydziałach humanistycznych - kulturoznawstwa, historii sztuki, socjologii, filozofii, na uczelniach artystycznych; zainteresuje też szerokie kręgi odbiorców.