Klucz Do Sukcesu Aura - Piotr Jaczewski [KSIĄŻKA]

Ta ksiązka to prawdziwe kompendium wiedzy, ukazujące aurę w niemal wszytskich możliwych aspektach. Jest tu wszystko, co chcielibyśmy wiedzieć o aurze, a co boimy się lub nie wiemy jak zapytać. Mocnym aspektem książki są ćwiczenia praktyczne. Spis treści: Wstęp 7 Jak ludzie postrzegają cudzą aurę? 9 Systemy treningów widzenia aury 13 Jak postrzegamy własną aurę? 16 Aura - wzmacniamy fizyczne aspekty 26 Aura jako zapis osobistej historii 29 Aura jako zapis mowy 35 Aura jako zapis przekonań 40 Aura jako nośnik siły urzeczywistniania celów 44 Aura jako komunikat o celach 45 Haipule - ćwiczymy przepływ 48 Aura jako osobiste terytorium 53 Aura - osobiste miejsce mocy 57 Zjawiska transowe a aura 61 Otwartość - aura przyjazna dla ludzi 64 Aura a autorytety 67 Aura jako mechanizm tworzenia więzi międzyludzkich 71 Doświadczenia szczytowe: eksplozja aury 74 Aura - siedziba duszy 81 Aura - źródło wysokich wibracji 85 Aura - siedziba ducha 88 Aura jako osobista przestrzeń wewnętrzna 91 Aura jako przestrzeń rytualna 95 Aura - byt symboliczny 99 Aura, jako tester ekologii postępowania 102 Transformatory energii w aurze 105 Aura - prywatna rzeczywistość psychologiczna 109 Warstwy aury 115 Silne emocje w aurze 120 Aura a depresja 123 Oś aury 126 Rdzeń aury 129 Aura a grupy 132 Dodatek A: Technika DynaMind 136 Dodatek B: Praktyki w czasie jednego oddechu 145 Bibliografia 151 Fragment: Aura to obłok bioenergii wokół ciała lub ciało duchowe - nośnik świadomości. Tak przynajmiej uważa wielu ezoteryków czy ludzi wrażliwych parapsychicznie. Lecz aura to coś więcej. To potężny symbol - metafora zdolności komunikacji ze światem. Symbol żywy i aktywnie oddziałujący na ludzi i świat wokół, zmieniający się wraz z sytuacją i osobistymi reakcjami, co oznacza, że aura to twój osobisty klucz do sukcesu - otrzymania od świata tego, czego chcesz. Lecz jest warunek: musisz podjąć wysiłek świadomego jej kształtowania, by to, co komunikujesz, dawało zamierzony efekt. Można to zrobić na wiele sposobów: od wzięcia udziału w treningach skutecznej komunikacji (to, jak się wyrażasz, też tworzy twoją aurę), poprzez szeroko rozumianą pracę nad samym sobą (kiedy komunikujący się zmienia - zmieniają się komunikaty przez niego wysyłane), a na świadomym i bezpośrednim jej kształtowaniu kończąc. I na tym ostatnim będziemy starali się skoncentrować. Nie jest to zwykła książka o aurze, jej warstwach, kolorach i strukturze, bo aura wymyka się takiemu prostemu definiowaniu. To, co ktoś postrzega jako aurę, to tylko grzbiet góry, którą jest wyczuwanie, przekształcanie i rozwijanie własnej energii. I kiedy zajmiesz się esencją pracy z własną energią - oczywiste dla ciebie będzie wyczuwanie, jak „TO” funkcjonuje w świecie dokoła. Dostrzeżesz, że nie jest ważne, co i ile spostrzegasz, ale jak interpretujesz swoje odczucia. Sztuki interpretacji nie nauczysz się z książek, bo twoje wnętrze przemawia własnym niepowtarzalnym językiem. Tego dokonać może tylko twoje własne doświadczenie. Jak ludzie postrzegają cudzą aurę? Wszyscy postrzegamy i reagujemy na aurę. Najlepszym określeniem nieświadomie postrzeganej czyjejś aury jest „psychiczna atmosfera”. Badania nad komunikacją międzyludzką wskazują, że ok. 95% komunikacji odbywa się na płaszczyźnie niewerbalnej, 5% zaś to świadome słowne komunikaty. Znaczną część tego można określić jako aurę, tymczasem badając dokładniej proces odbioru wrażeń - najczęściej zapominamy, że obraz świata wokół nas tworzony jest dynamicznie. Wzrok - nasze oczy nie są nieruchome, lecz wykonują całą serię ruchów omiatających postrzegany obiekt, dzięki czemu stale są zmieniane i pobudzane pręciki i czopki w gałce ocznej - zmienia się stymulacja nerwów wzrokowych, a na podstawie różnic w sile tych impulsów mózg tworzy obraz. Co z tego wynika? Że najpierw kogoś widzimy jako barwną plamę (kojarzy ci się to z czymś?), później dopiero ustalamy szczegóły, a na koniec dochodzą automatyzmy - ośrodki wyspecjalizowane w rozpoznawaniu kształtów, rysów twarzy i zachowań. Słuch - na dźwięk i wibracje reaguje całe nasze ciało, ale do świadomości dociera z tego niewiele. Słuch, tak samo jak wzrok, działa cały czas i dane z niego są przetwarzane wieloetapowo. Ton i melodia czyjegoś głosu tworzą klimat emocjonalny wypowiedzi, treść wywołuje wewnętrzne obrazy oraz uczucia. Można to określić krótkim stwierdzeniem: komunikacja to hipnoza. Zapach - jest najmniej uświadomiony ze względów kulturowych. Tymczasem zapachy są silnie powiązane z reakcjami emocjonalnymi, zmysł węchu i układ limbiczny odpowiedzialny za emocje są ze sobą ściśle związane. Nasze ciała nie zatraciły zdolności komunikowania się za pośrednictwem zapachów - jest to niemożliwe. Biochemiczna fabryka, jaką jest ciało, musi pachnieć, pomimo iż kulturowo staramy się „przykryć zapach”, czyli perfumujemy ciała. Ale nawet nasz ubogi węch jest w stanie określić ogólny stan czyjegoś zdrowia (chorzy często dla nas śmierdzą), samopoczucia (poziom cukru wpływa na zapach), stresu czy przebojowości (adrenalina również go zmienia), a w przypadku kobiet fazę cyklu, w jakiej aktualnie się znajdują. Ba... były robione badania potwierdzające, że przy doborze partnera kierujemy się również zapachem i instynktowne mechanizmy usiłują skierować nas ku osobom o odpowiedniej puli genetycznej. Dotyk - również kulturowo mocno ograniczony. Tymczasem dotyk jest nośnikiem dużej dozy informacji. Styl dotykania, np. uścisk ręki, reprezentuje całość osobowości zaangażowanych osób. W dodatku, o ile nie ma psychologicznych przeszkód, dotyk jest bezpośrednim sygnałem - bodźcem przyjemności. Tyle z podstawowych kanałów zmysłowych. Jest jeszcze jeden poziom - kanał informacyjny i jest nim priopercepcja - odczuwanie stanu własnego ciała. I ten element jest najsilniej związany z emocjami. Przepływ wrażeń, uczuć, naturalnie jest odbierany przez nas jako coś, co można określić mianem energii, e-motion - energy in motion, energii w ruchu, tj. pobudzenie ciała w kierunku jakiegoś działania. Co więcej - ponieważ różne funkcyjne sieci neurologiczne w naszym mózgu są powiązane - impulsy z tego kanału „koloryzują” wszystkie inne. Jeśli zwracamy na te drobne różnice uwagę - tworzy to subiektywną wizję „świata jako energii”, którego kluczowym punktem jest Aura - motyw przewijający się w wielu kulturach i systemach ezoterycznych i religijnych, z którym zresztą będziemy pracować. Słowa, takie jak: gloria, charyzma, aura chwały, odzwierciedlają ten związek duchowo-energetycznej wizji świata z problematyką emocji i relacji. Przy okazji: jeśli istnieje bioenergia promieniowania istot żywych, to oddziałuje na nas właśnie na poziomie komórek, tkanek - minimalnego pobudzania neuronów. Ta teza jest niby udowodniona, choć jej wpływ jest raczej na razie kwestią wiary. Wróćmy do kwestii emocji i aury. Są one ze sobą ściśle związane. Emocje kształtują nasz sposób wyrażania się w świecie - informacje zwrotne oraz nasze reakcje na nie kształtują emocje. A skoro mowa o aurze jako o symbolu komunikacji, można ją określić jako „pole emocjonalne”. Czyli te dwie rzeczy to prawie to samo. Pójdźmy dalej w wizję subiektywnego „świata jako energii”, czyli postrzegania bazującego na uczuciu i przepływie wrażeń. Rzeczywistością komunikacji jest telepatia bazująca na rezonansie wzorów. To, czy nośnikiem informacji jest ciało i komunikaty niewerbalne, czy jakiś istniejący „fluid energetyczny” jest sprawą drugorzędną. Atmosfera i stany emocjonalne innych ludzi udzielają się nam w ich obecności - dostrajamy się do ich wzorów, ale także sami modyfikujemy swoją obecnością ich stany - oni dostrajają się do nas. To, w jaki sposób „przekładamy” tę komunikację na poziom werbalny, jest kwestią treningu. Można robić to świadomie, interpretując niewerbalne zachowania i dbając o wysyłane sygnały, a można skorzystać z metafory energii - uczyć się ją postrzegać - przekładać informację na określone kanały: odczucia ciepła-zimna przy badaniu aury dłonią czy wizje kolorowych plam, bezpośrednie półwerbalne poczucie: „wiem, jak wyglada aura”, na głębszej trój-, czwórwymiarowej strukturze postrzeganej w synestetyczny, wielozmysłowy sposób, kończąc.