Kłusownik i myśliwi Prywatna historia sztuki Zbigniewa Herberta [KSIĄŻKA]

Temat \"Herbert i sztuka\" frapuje mimo upływu lat. \"Prywatna\" historia sztuki wysoko oceniana przez miłośników eseistyki, a często i przez historyków sztuki, powraca w badaniach herbertologicznych co pewien czas. Niniejszy tom, w skład którego wchodzi spory segment tekstów napisanych przez historyków sztuki, zajmuje się głównie problemem \"oka\" poety, który - przede wszystkim w celach zarobkowych, ale również z pasji nałogowego bywalca muzeów i galerii sztuki współczesnej - namiętnie pisywał recenzje z wystaw malarskich oraz eseje poświęcone źródłom europejskiej kultury. Chronologicznie rzecz biorąc, recenzje z wystaw były pierwsze, zaczęły się jeszcze w latach 50., w czasach sztuki poddanej rygorom socrealizmu, ale też pozostał im wierny tak długo, jak długo pozwoliła na nie biologia schorowanego ciała. Natomiast czytelnicy zachwycający się kolejnymi tomami esejów \"apostoła w podróży służbowej\" (a wcześniej czytający pojedyncze szkice publikowane w czasopismach) mieli pełne prawo uważać, że Zbigniew Herbert był przede wszystkim miłośnikiem starożytności, średniowiecza i sztuki włoskiego renesansu, aż po niespotykany rozkwit holenderskiego \"złotego wieku\". (z wstępu Józefa Marii Ruszara) Temat \"Herbert i sztuka\" frapuje mimo upływu lat. \"Prywatna\" historia sztuki
wysoko oceniana przez miłośników eseistyki, a często i przez historyków sztuki,
powraca w badaniach herbertologicznych co jakis czas.
Niniejszy tom, w skład którego wchodzi spory segment tekstów napisanych przez
historyków szruki, zajmuje się głównie promlemem \"oka\" poety, który - przede
wszystkim w celach zarobkowych, ale również pasji nałogowego bywalca muzeów i
galerii sztuki współczesnej - namiętnie pisywał recenzje z wystaw malarskich
oraz eseje poświęcone źródłom europejskiej kultury.