Kosmotność - Jacek Binek [KSIĄŻKA]

Rzeczy nie są takimi, jakimi się wydają, ale nie są też inne. Ta książka rozświetla drogę w labiryncie sensów. Stanowi remedium na brak wiary w rzeczywistość, która nas otacza. Miniatury Jacka Binka są wyjątkowe, soczyste, wielowymiarowe, przybliżają do życia. Trudno je osadzić w jakichkolwiek ramach. Namiętnie opowiadają o człowieku, jego kondycji i swego rodzaju wyjątkowości, która może stać się jego zgubą. Celebrują codzienność, pełnię tu i teraz, upatrując w nich esencję szczęścia. Z lekkością żonglują wiedzą o naturze wszechświata, odczarowując hermetyczne meandry poznania, tworząc pomost między postrzeganiem abstrakcyjnym a tym, co znane i namacalne. Jest to literatura ponadczasowa, do której chce się wracać. Wreszcie - stymulują do bezkompromisowego i krytycznego myślenia. Jesteśmy dziećmi kosmosu, potomkami gwiezdnego pyłu. Kosmiczna samotność przyniosła cud życia. Rodzi to wielką za życie odpowiedzialność. Należy być ostrożnym wobec idei i pomysłów człowieka, które upływ czasu weryfikuje, wielokroć negatywnie. Chwila życia jest zbyt cenna, aby przeoczyć jej wagę i piękno. Kosmos, w przeciwieństwie do człowieka, nie oszukuje, nie myli się. Dzięki nauce odkrywamy nasze w nim miejsce oraz możliwości. Świat wyrasta z piękna i majestatu natury, myśl i poznanie ukazują różnorodność, sens pojawia się poprzez uczucia. Czytając \"Kosmotność\", uzmysławiamy sobie głęboką łączność pomiędzy tym co małe, niewidzialne i tym co niewyobrażalne w swym bezmiarze. Autor zaprasza do bezwstydnej, szczerej intymności, w uczuciowym i emocjonalnym chaosie poszukuje porządku. Przygląda się magicznemu światu kwantów, którego nieintuicyjne prawa wiele wyjaśniają. Wędrując przez złożoność i różnorodność rzeczywistości, od cielesności po psychologię i matematyczny abstrakt, doświadczamy potęgującego się uczucia spokoju. Wzajemne relacje i ukryta wspólnota odmiennych bytów wydają się gwarantować istnienie. Umysły istot na małej planecie w zakątku przeciętnej galaktyki dialogują z kosmosem. Kiedy tę mowę tłumaczymy na miłość, czujemy się bezpiecznie.

Rzeczy nie są takimi, jakimi się wydają, ale nie są też inne. Ta książka rozświetla drogę w labiryncie sensów. Stanowi remedium na brak wiary w rzeczywistość, która nas otacza.\nMiniatury Jacka Binka są wyjątkowe, soczyste, wielowymiarowe, przybliżają do życia. Trudno je osadzić w jakichkolwiek ramach. Namiętnie opowiadają o człowieku, jego kondycji i swego rodzaju wyjątkowości, która może stać się jego zgubą. Celebrują codzienność, pełnię tu i teraz, upatrując w nich esencję szczęścia. Z lekkością żonglują wiedzą o naturze wszechświata, odczarowując hermetyczne meandry poznania, tworząc pomost między postrzeganiem abstrakcyjnym a tym, co znane i namacalne. Jest to literatura ponadczasowa, do której chce się wracać. Wreszcie - stymulują do bezkompromisowego i krytycznego myślenia.\nJesteśmy dziećmi kosmosu, potomkami gwiezdnego pyłu. Kosmiczna samotność przyniosła cud życia. Rodzi to wielką za życie odpowiedzialność. Należy być ostrożnym wobec idei i pomysłów człowieka, które upływ czasu weryfikuje, wielokroć negatywnie. Chwila życia jest zbyt cenna, aby przeoczyć jej wagę i piękno. Kosmos, w przeciwieństwie do człowieka, nie oszukuje, nie myli się. Dzięki nauce odkrywamy nasze w nim miejsce oraz możliwości. Świat wyrasta z piękna i majestatu natury, myśl i poznanie ukazują różnorodność, sens pojawia się poprzez uczucia.\nCzytając "Kosmotność", uzmysławiamy sobie głęboką łączność pomiędzy tym co małe, niewidzialne i tym, co niewyobrażalne w swym bezmiarze. Autor zaprasza do bezwstydnej, szczerej intymności, w uczuciowym i emocjonalnym chaosie poszukuje porządku. Przygląda się magicznemu światu kwantów, którego nieintuicyjne prawa wiele wyjaśniają. Wędrując przez złożoność i różnorodność rzeczywistości, od cielesności po psychologię i matematyczny abstrakt, doświadczamy potęgującego się uczucia spokoju. Wzajemne relacje i ukryta wspólnota odmiennych bytów wydają się gwarantować istnienie. Umysły istot na małej planecie w zakątku przeciętnej galaktyki dialogują z kosmosem. Kiedy tę mowę tłumaczymy na miłość, czujemy się bezpiecznie.\n"Miej odwagę być sobą, niczego nie odkładaj, zwłaszcza przyjemności".\nIlustracje: Kasia Gajka