Koszenie marzeń - Wojciech Łęcki [KSIĄŻKA]

To w jaki sposób wyrażamy siebie jest ściśle związane z danymi etapami życia, w których obecnie jesteśmy. Młodość, starość, zdrowie, choroba, zawód miłosny, zakochanie - wszystko to determinuje nasze emocje, zachowania i nastroje. Te stany zyskują na sile, jeśli dodatkowo są wpisane w kontekst ogólnej kondycji rzeczywistości, a konkretniej - sytuacji politycznej. \"Koszenie marzeń\" to zbiór wierszy Wojciecha Łęckiego, polskiego poety, krytyka literackiego, a także dziennikarza, którego młodość była naznaczona działalnością wyrażającą sprzeciw wobec peerelowskiej władzy. Autor brał m.in. czynny udział w strajku robotników w Płocku w 1976 roku, a w 1980 roku współtworzył NSZZ Solidarność. Historia życia poety nie pozostaje bez wyraźnego związku z jego twórczością. W tomiku \"Koszenie marzeń\" zebrane zostały utwory z różnych okresów - zarówno z lat 80., czyli młodości, jak i te późniejsze. Nie zostały one ułożone w kolejności chronologicznej i wydaje się, że jest to nieprzypadkowy zabieg; świat pozostaje bowiem zawsze przestrzenią, w której rozgrywają się ludzkie dramaty i historie, a marzenia są - tak jak mówi tytuł - koszone przez niesprzyjające okoliczności. Tomik wierszy z różnych okresów życia Wojciecha Łęckiego poety, satyryka, ale też krytyka literackiego i dziennikarza. Obejmuje wiersze zarówno z lat 80., tj. lat młodości autora, jak i lat współczesnych, 2005-2019. Przy ich interpretacji nie można pominąć kontekstu politycznego autor wykazywał postawę buntu przeciwko sytuacji politycznej, brał udział w strajku robotników w Płocku w 1976 roku, a w 1980 roku współtworzył NSZZ Solidarność. Wiersze są zróżnicowane tematycznie: dotyczą refleksji na temat ustroju, historii pojedynczych ludzi, są też związane z osobistymi przeżyciami autora. Szczególnie w wierszach z młodości widać bezkompromisowość i sprzeciw wobec władzy:
tak zwana elita udaje nawróconą
chociaż nie opuściła czerwonego
przystanku nie stać jej nawet
na rozpoznanie nowych ról
w amatorskim teatrze starówki
Miasto jedno z wielu
Utwory nie są ułożone chronologicznie, bo możliwe, że autor chciał pokazać uniwersalność ludzkich przeżyć niezależnie od wieku czy sytuacji politycznej. Wiele wierszy ma charakter reporterski, co jest związane też z fachem dziennikarskim Wojciecha Łęckiego. Pełno tu obyczajowych kontekstów, ale też metafor; realizm miesza się z oniryzmem i katastrofizmem.