Monastycyzm tradycyjny, którego paradygmatem jest niewątpliwie Cluny, pojmuje wspólnotę monastyczną, jako społeczność doskonałych, ubogich i żyjących w czystości, oferującą schronienie ludziom ze świata. W XI i XII wieku schronienie to zaczyna cieszyć się tak wielkim uznaniem, że pod piórem Piotra Czcigodnego Ecclesia cluniacensis zaczyna zlewać się w jedno z ,,rzeczpospolitą chrześcijańskiego Kościoła". Wspólnota łączy cenobityzm i okazjonalną praktykę eremityzmu, kobietom proponuje rekluzję (Marcigny-sur-Loire), a w pobliżu ,,małego Rzymu" - Cluny, rozwija się cały świat korzystających z opieki: biednych, penitentów, pielgrzymów oraz, ogólniej, wszystkich wiernych, dbających o dobre zarządzanie pamięcią indywidualną i rodową. Właśnie ten model inkluzji - w jego kulminacyjnym punkcie, gdy piewcy wielkości Cluny, na przykład Piotr Czcigodny, identyfikują go z Ecclesia- chciałbym tutaj poddać analizie. Dominique Iogna-Prat (ur. 1952), związany z Centre d'études médiévales w Auxerre oraz CNRF i uniwersytetem Paris I. W 1984 roku obronił pracę doktorską poświęconą źródłom hagiograficznym Żywotów św. Majolusa (<>), której kontynuacją były studia nad kluniacką hagiografią oraz eklezjologią środowiska monastycznego, zwłaszcza Piotra Czcigodnego. Uwieńczeniem tego stała się wydana w 1998 książka Ordonner et exclure. W kolejnych latach rozszerzał swe pole badawcze w kierunku refleksji nad myślą i dziedzictwem późnokarolińskiego środowiska intelektualnego, stykiem eklezjologii i historii społecznej (La Maison Dieu. Une histoire monumentale de l`Église au Moyen Age), a także kwestiami pojmowania ładu społecznego i porządku hierarchicznego.
Informacje o produkcie
Kategoria
KsiążkiKsiążki naukowe i popularnonaukoweHistoria, archeologiaHistoria powszechnaII wojna światowa (1939-1945)