biór opowiadań Statek zezowatych (1959) dowiódł ostatecznie, że Zieliński jest mistrzem groteski i mistrzem krótkiej formy. Umocnił te opinię zbiór Kosmate nogi (1962), Listy z Amerdagandy występujące okresowo jako Sny pod Fumarolą (1969), wreszcie Lot Werminii (1983).