Literatura cyfrowa. W stronę podejścia procesualnego - Urszula Pawlicka [KSIĄŻKA]

Literatura cyfrowa to swoista hybryda intencjonalnych "społeczności praktyki" (w sensie nadanym temu pojęciu przez ?tienne'a Wengera) i możliwości nowych mediów. Stąd - jak słusznie zauważa autorka tej książki już na wstępie - "napisana dziś praca teoretyczna, jutro okaże się tylko częścią historii". Krótka jeszcze historia rozważań nad rolą internetu, technologiami komunikacyjnymi czy choćby prace poświęcone telefonom komórkowym sprzed kilku lat dowodnie pokazują, jak niepewne i tymczasowe bywają diagnozy, które w momencie ich formułowania sprawiają wrażenie "przełomowych". O wiele zatem bezpieczniejsze, i tę drogę wybrała Urszula Pawlicka, jest podejście "procesualne", analizujące procesy, teorie, praktyki i dokonania literatury w środowisku cyfrowym od momentu ich pojawienia się do dnia dzisiejszego (który najpewniej od jakiegoś czasu jest już zapisem o walorze ledwie historycznym). (*prof. dr hab. Wojciech Józef Burszta)* ** * Urszula Pawlicka* - doktor literaturoznawstwa. Stypendystka Fulbrighta w Electronic Literature Lab, Creative Media and Digital Culture na Washington State University Vancouver, USA (2014/2015) oraz /visiting researcher/ w English Department na Stony Brook University w Nowym Jorku, USA (2015). Uczestniczka wielu międzynarodowych konferencji (m.in. "The Making of the Humanities VI" na University of Oxford oraz ACLA's Annual Meeting na Harvard University) i seminariów (m.in. Digital Humanities Summer Institute na University of Victoria w Kanadzie oraz Digital Humanities Research Seminar na University of Helsinki w Finlandii). Publikowała w wielu pismach naukowych (m.in. w "English Studies", "CLCWeb: Comparative Literature and Culture", "Teksty Drugie", "Przegląd Humanistyczny", "Przegląd Kulturoznawczy", "Kultura Popularna", "Czas Kultury", "Fragile"). Autorka książki/ (Polska) poezja cybernetyczna. Konteksty i charakterystyka /(2012). Obecnie pracuje jako /postdoctoral researcher/ w Media Lab Helsinki na Aalto University w Finlandii, gdzie prowadzi badania poświęcone przemianom infrastrukturalnym i konceptualnym w humanistyce zachodzącym pod wpływem powstania nowej przestrzeni badawczej, jaką jest laboratorium. Zainteresowania: kultura cyfrowa, społeczność badawcza, infrastruktura badań, laboratorium, humanistyka cyfrowa, humanistyka a nauka, socjologia wiedzy naukowej. Więcej: urszulapawlicka.com. Literatura cyfrowa to swoista hybryda intencjonalnych społeczności praktyki (w sensie nadanym temu pojęciu przez Etienne'a Wengera) i możliwości nowych mediów. Stąd jak słusznie zauważa autorka tej książki już na wstępie napisana dziś praca teoretyczna, jutro okaże się tylko częścią historii. Krótka jeszcze historia rozważań nad rolą internetu, technologiami komunikacyjnymi czy choćby prace poświęcone telefonom komórkowym sprzed kilku lat dowodnie pokazują, jak niepewne i tymczasowe bywają diagnozy, które w momencie ich formułowania sprawiają wrażenie przełomowych. O wiele zatem bezpieczniejsze, i tę drogę wybrała Urszula Pawlicka, jest podejście procesualne, analizujące procesy, teorie, praktyki i dokonania literatury w środowisku cyfrowym od momentu ich pojawienia się do dnia dzisiejszego (który najpewniej od jakiegoś czasu jest już zapisem o walorze ledwie historycznym). (prof. dr hab. Wojciech Józef Burszta)