Logos i Praxis. O skuteczności myślenia - Agnieszka Biegalska (red.), Mieczysław Jagłowski (red.) [KSIĄŻKA]

Pytanie o skuteczność ludzkiej aktywności duchowej przynajmniej od czasów Oświecenia z coraz większą intensywnością pojawia się w pejzażu kultury europejskiej. Aktualnie stanowi wręcz swoisty papierek lakmusowy dla sprawdzania sensowności wszystkiego. Myślenie w wielu obszarach bez jakichkolwiek trudności znajduje taką praktyczną legitymizację, w wielu jednak napotyka na problemy. Myślenie filozoficzne jest właśnie takim typem duchowej aktywności człowieka, które trudno uznać za praktyczne sensu stricte. Wielu myślicieli, współczesnym przykładem choćby Martin Heidegger, prowokacyjnie wręcz powiadało, że z filozofią nie można niczego począć i tak właśnie ma być. Natura filozofii jest skrajnie a-praktyczna. Stanowisko takie, nawiązujące wyraźnie do źródłowej tradycji greckiej, nie wyczerpuje jednak teleologii filozofii starożytnej. Wszak godziwe życie z filozofią jako ćwiczeniami duchowymi - na co wskazał Pierre Hadot - to drugi, obok bezinteresownej teoretycznej kontemplacji prawdy, cel filozofowania. Podjęcie problemu relacji między logosem a praxis jest bardzo cenną inicjatywą wydawniczą. (dr hab. Krzysztof Stachewicz prof. UAM)