Ludowy obraz człowieka utrwalony w nazwach roślin. Na przykładzie leksyki górali rabczańskich - Ilona Kulak [KSIĄŻKA]

Monografia Ilony Kulak to opracowanie nowatorskie, o wysokich walorach naukowych, poznawczych, tożsamościowych, edukacyjnych i społecznych. Zainteresuje nie tylko dialektologów i etnolingwistów, ale także socjolingwistów, onomastów, kulturoznawców, etnologów, etnografów, historyków języka, antropologów, botaników. Celem opisu jest ukazanie obrazu społeczności wiejskiej utrwalonego w fitonimach i rozwijanego na podstawie 647 nazw ziół, traw, chwastów, kwiatów, zbóż, drzew i krzewów funkcjonujących w języku górali rabczańskich. Autorka analizuje słowa i desygnaty jako zespolone ze sobą kulturowe wyznaczniki miejsca i czasu, włączone w ludową wizję świata, opartą na relacji między językiem a kulturą.

Książka jest zwarta strukturalnie, zwięzła myślowo, a jednocześnie rozbudowana interpretacyjnie, z nienaganną segmentacją oraz typologią materiału badawczego. Rozważania teoretyczne harmonijnie łączą się z wnikliwą analizą szczegółową, wpisaną w szerszy obraz językowo-kulturowej przestrzeni. Zwraca uwagę erudycyjny styl wywodu naukowego, co sprawia, że monografię czyta się z prawdziwą przyjemnością. Analizy są subtelne, precyzyjne, ale jednocześnie wieloaspektowe.

Z recenzji prof. dr hab. Haliny Pelc

Dr Ilona Kulak(ur. 1990 r.) - językoznawca, asystent w Katedrze Lingwistyki Kulturowej i Socjolingwistyki Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wcześniej zawodowo związana z Instytutem Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk. Prowadzi badania z zakresu dialektologii, etnolingwistyki i socjolingwistyki, ze szczególnym uwzględnieniem polszczyzny mieszkańców południowej Małopolski. Do jej zainteresowań naukowych należą również gramatyka języka polskiego, kultura języka, leksykologia oraz leksykografia.

Monografia Ilony Kulak to opracowanie nowatorskie, o wysokich walorach naukowych, poznawczych, tożsamościowych, edukacyjnych i społecznych. Zainteresuje nie tylko dialektologów i etnolingwistów, ale także socjolingwistów, onomastów, kulturoznawców, etnologów, etnografów, historyków języka, antropologów, botaników. Celem opisu jest ukazanie obrazu społeczności wiejskiej utrwalonego w fitonimach i rozwijanego na podstawie 647 nazw ziół, traw, chwastów, kwiatów, zbóż, drzew i krzewów funkcjonujących w języku górali rabczańskich. Autorka analizuje słowa i desygnaty jako zespolone ze sobą kulturowe wyznaczniki miejsca i czasu, włączone w ludową wizję świata, opartą na relacji między językiem a kulturą.

Książka jest zwarta strukturalnie, zwięzła myślowo, a jednocześnie rozbudowana interpretacyjnie, z nienaganną segmentacją oraz typologią materiału badawczego. Rozważania teoretyczne harmonijnie łączą się z wnikliwą analizą szczegółową, wpisaną w szerszy obraz językowo-kulturowej przestrzeni. Zwraca uwagę erudycyjny styl wywodu naukowego, co sprawia, że monografię czyta się z prawdziwą przyjemnością. Analizy są subtelne, precyzyjne, ale jednocześnie wieloaspektowe.

Z recenzji prof. dr hab. Haliny Pelc