Ludzie i pszczoły. Antropologia polskiego bartnictwa - Karolina Echaust [KSIĄŻKA]

?Jest to praca wybitna. Jej przedmiotem jest polskie bartnictwo, przedstawione w ujęciu wiedzy instytucjonalnej oraz lokalnej. Badaczka opisuje bartnictwo, odwołując się do teorii Bruno Latoura, która pozwala jej wiązać ?praktyki aktorów ludzkich i nie-ludzkich? i znosi opozycję między światem człowieka i światem przyrody. Autorka wykazała się znakomitym rozeznaniem w teoriach nowej antropologii międzygatunkowej. Przedstawiła niematerialne dziedzictwo kultury bartniczej, na które składają się praktyki i treści symboliczne, mocno wpisane w imaginarium kulturowe. Praca została oparta na bogatej, zróżnicowanej bazie źródłowej, pozyskanej w czasie wieloletnich badań terenowych?. ? Kapituła konkursu ?Polska wieś ? dziedzictwo i przyszłość? ?W rozprawie znajdujemy skrupulatne, rzetelne przedstawienie historii bartnictwa. Dowiadujemy się o ambiwalencji istniejącej między podejściem hodowlanym do pszczół, opartym na opiece i kontroli, podejściem afirmującym ich ?dzikość? oraz podejściem symbolicznym, skoncentrowanym na czynnikach społeczno-kulturowych (dziedzictwie)?. ? dr hab. Dorota Rancew-Sikora, prof. UG Karolina Echaust ? antropolożka kulturowa, etnolożka, doktor nauk humanistycznych. Jej zainteresowania naukowe dotyczą szczególnie humanistyki środowiskowej, krytycznych studiów nad dziedzictwem kulturowym i naturalnym, etnografii międzygatunkowej oraz studiów nad nauką i technologią. Członkini European Association for Critical Animal Studies, zespołu ekspertów UNESCO ds. ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego miasta oraz wiceprezeska Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego Oddział w Poznaniu.

Jest to praca wybitna. Jej przedmiotem jest polskie bartnictwo, przedstawione w ujęciu wiedzy instytucjonalnej oraz lokalnej. Badaczka opisuje bartnictwo, odwołując się do teorii Bruno Latoura, która pozwala jej wiązać ,,praktyki aktorów ludzkich i nie-ludzkich i znosi opozycję między światem człowieka i światem przyrody. Autorka wykazała się znakomitym rozeznaniem w teoriach nowej antropologii międzygatunkowej. Przedstawiła niematerialne dziedzictwo kultury bartniczej, na które składają się praktyki i treści symboliczne, mocno wpisane w imaginarium kulturowe. Praca została oparta na bogatej, zróżnicowanej bazie źródłowej, pozyskanej w czasie wieloletnich badań terenowych.

Kapituła konkursu ,,Polska wieś dziedzictwo i przyszłość

W rozprawie znajdujemy skrupulatne, rzetelne przedstawienie historii bartnictwa. Dowiadujemy się o ambiwalencji istniejącej między podejściem hodowlanym do pszczół, opartym na opiece i kontroli, podejściem afirmującym ich dzikość oraz podejściem symbolicznym, skoncentrowanym na czynnikach społeczno-kulturowych (dziedzictwie).

dr hab. Dorota Rancew-Sikora, prof. UG