Maria Callas: The Studio Recordings - Limited [13CD]

13-płytowy album zawiera najważniejsze nagrania studyjne Marii Callas. Maria Callas (właściwie Maria Anna Sophia Cecilia Kalogeropoulou) urodziła się w Nowym Jorku w 1923 roku, w rodzinie greckich imigrantów: Evangelii i Georgea Kalogeropoulos. Oryginalne nazwisko zmienili na Callas ze względów praktycznych. W 1937 roku Evangelia wróciła z córkami do Grecji, aby dać dziewczynkom muzyczną edukację, na którą rodziny nie było stać w Ameryce. Maria rozpoczęła studia wokalne pod okiem Marii Trivella, a następnie Elviry de Hidalgo. Młoda Maria Kalogeropoulou zadebiutowała mając zaledwie 15 lat jako Santuzza w studenckim przedstawieniu Rycerskości Wieśniaczej, a w lipcu 1940 roku dołączyła do zespołu Teatru Narodowego w Atenach. W styczniu 1941 roku miał miejsce jej profesjonalny operowy debiut. Wystąpiła jako Beatrice w Boccacio, natomiast w sierpniu 1942 roku śpiewała swoją pierwszą Toscę (po grecku) w plenerowym Park Summer Theatre. Po niej nastąpiły kolejne przedstawienia, w których Maria Callas wykonywała Toscę już po włosku. Na przestrzeni następnych trzech lat występowała m.in. w Tiefland, Ho Protomastoraas, Cavaleria rusticana, Fidelio i Der Bettelstudent. Do 1962 roku wystąpiła zaledwie podczas kilku koncertów. W styczniu 1964 roku Franco Zeffirelli przekonał ją, aby wróciła do opery, wystąpiła w Govent Garden, w niezapomnianej, nowej produkcji Tosci. W maju pojawiła się w Paryżu, w Normie w reżyserii Zeffirelli'ego.. Na początku 1965 roku występowała w Paryżu oraz w Nowym Jorku, w kilku przedstawieniach Tosci, a następnie dała pięć przedstawień Normy w Paryżu. Musiała jednak przerwać te ostatnie z powodu choroby. Lekarze radzili jej aby odwołała przedstawienia Tosci w Covent Garden, ale Callas zadecydowała, że zaśpiewa tylko raz. Wybrała Royal Gala w lipcu. Występ ten okazał się jej ostatnim na operowej scenie. W 1966 roku Callas zrezygnowała ze swojego amerykańskiego obywatelstwa i przyjęła narodowość grecką, tym samym anulując małżeństwo z Meneghinim. Oczekiwała, że Onassis ożeni się z nią, jednak ten dwa lata później poślubił Jacqueline Kennedy. Callas była zdruzgotana. Latem 1969 roku grała Medeę w filmie na podstawie sztuki Eurypidesa, w reżyserii Piera Paolo Pasoliniego. W 1971-2 roku dała serię kursów mistrzowskich w Juilliard School of Music w Nowym Jorku. Spotkała tam po latach swojego znajomego tenora - Giuseppe di Stefano, który namówił ją do wspólnego, międzynarodowego tournee. Trasa koncertowa była osobistym sukcesem, ale jednocześnie artystyczną porażką, rozpoczęła się w Hamburgu w październiku 1973 roku i trwała do 1974 roku. Ostatni koncert z di Stefano miał miejsce w Sapporo w Japonii w listopadzie 1974 roku. Był to także ostatni występ publiczny Marii Callas. Onassis próbował ocieplić relację z Callas, ona jednak nie chciała mieć z nim nic wspólnego, zwłaszcza że pozostał związany z Jacqueline. W marcu 1975 roku magnat zmarł po operacji. Callas natomiast odseparowała się od ludzi. Zmarła samotnie w swoim apartamencie w Paryżu w 1977 roku.