Maria Pomianowska: Sukotherapy [CD]

"Sukotherapy" to niezwykła podróż w świat brzmień, które koją, relaksują, przynoszą ulgę ciału i duszy... Artystka od wielu lat badając zapomniane instrumenty w odległych zakątkach świata, poznawała nie tylko sztukę gry na nich, ale również historię i opowieści o kultowej, a czasami magicznej, czy terapeutycznej mocy ich brzmienia. Podróżując odkrywała również przepiękne tradycyjne melodie, które przełożyła na język staropolskich fideli kolanowych, wiolonczeli i kontrabasu, bazując na dźwiękach autentycznych instrumentów etnicznych świata. W utworach brzmią bębny obręczowe, sarangi, daf i lecznicze kamertony. To 15 przepięknych kompozycji z różnych miejsc świata, które uwodzą spokojem, radością, nostalgią, ale i niezwykłą energią. "Za oknem pandemia. Siedzę w domu. Przypominam sobie podróże i wielką radość koncertowania. Z zakamarków pamięci wyłaniają się lekko rozmyte twarze ludzi, którzy twierdzili, że dźwięk suki biłgorajskiej, mieleckiej czy fideli płockiej koił, uspokajał i pozwalał zapomnieć o troskach. Twarze z Szanghaju, Tokio, Szczecina... Zaczynam się zastanawiać. Moc muzyki, moc dźwięku. Jak to jest właściwie? Od początku świata tradycyjne społeczeństwa postrzegały muzykę jako rezonans dźwięków Kosmosu. Była traktowana jako odbicie boskich praw, więc miała moc uzdrawiania, łagodzenia bólu czy cierpienia ciała i ducha. Egipcjanie oznaczali tym samym hieroglifem szczęście i muzykę, Grecy zalecali grę na instrumencie dla oczyszczenia ciała i ducha. W Afryce do dziś mędrcy głoszą, że muzyka jest zjawiskiem, które uzdatnia istotę ludzką do słuchania drugiego człowieka. Dźwięk jest najbardziej uniwersalnym komunikatem. Badając od 30 lat różne instrumenty smyczkowe świata, zetknęłam się z takimi (m.in. kobyz, sarangi czy morin-khur), które w nieprzerwanej linii tradycyjnego przekazu służą celom terapeutycznym. Dobierając repertuar dla odtworzonych fideli szukałam "perełek" w różnych zakątkach świata i pisałam na ich temat kompozycje. Te ładne tradycyjne melodie, które przyciągnęły moją uwagę w Azji, Afryce czy w Polsce miały ciekawe kulturowe konotacje. Wiele z nich należało właśnie do repertuaru tzw. "uzdrawiającego". Tytuł płyty nawiązuje do nazwy zaginionego staropolskiego instrumentu smyczkowego - suki biłgorajskiej, która jest głównym solistą na płycie. Fidel ta znana jest głównie z przekazów z końca XIX w. Instrument został zrekonstruowany przez Andrzeja Kuczkowskiego i Zbigniewa Butryna na podstawie akwareli Wojciecha Gersona. Unikatową wiedzę teoretyczną, na której wsparta była rekonstrukcja wniosła Ewa Dahlig-Turek, ja stworzyłam praktykę wykonawczą. Wybrane na płytę melodie pochodzą z różnych zakątków świata. Zbierałam je przez lata, słuchając i zapamiętując. Utwory, które zawsze poprawiały mi samopoczucie, zagrane na fletach, lutniach czy też zaśpiewane, przełożyłam na język staropolskich fideli kolanowych, wiolonczeli, kontrabasu i zapisałam. Jest też kilka utworów klasycznych. Podstawą, na której wsparta jest melodia każdego utworu jest ambientowa muzyczna baza. Zbudowana jest ona specjalnie na potrzeby projektu z dźwięków autentycznych instrumentów etnicznych świata (nie tylko smyczkowych), z których wiele pełni od wieków role terapeutyczne. Sukoterapia to radość i nadzieja, muzyczny plaster opatrunkowy na dzisiejsze czasy" - Maria Pomianowska.