Maria Winowska, pisarka emigracyjna - Anna Kołodziejska [KSIĄŻKA]

Książka przedstawia postać Marii Winowskiej, urodzonej w 1903 roku pisarki i znanej publicystki, która w 1939 roku wyemigrowała do Francji. Urodziła się w Skałacie nad Zbruczem, w polskiej rodzinie o wielokulturowych korzeniach. Znała dwanaście języków. Doktoryzowała się na filologii romańskiej we Lwowie. Była inicjatorką czasopisma ?Verbum?. Zaangażowana we francuskim ruchu oporu, prowadziła w Tuluzie podziemne czasopismo ?Służba?. Utrzymywała stałe kontakty z internowanym w Lourdes prym. Augusem Hlondem, którego teksty publikowała w ?Służbie?. Aresztowana, trafiła na rok do więzienia i obozu koncentracyjnego na terenie Francji. Po wojnie, kierując się sugestią Hlonda, pozostała na emigracji. Utrzymywała bliskie kontakty z licznymi kardynałami katolickimi. Od uwolnienia prym. Wyszyńskiego z internowania każdorazowo, gdy przyjeżdżał on do Rzymu, M. Winowska również udawała się do Rzymu, gdzie pełniła funkcję jego sekretarza. Prowadziła w jego imieniu rozmowy z wysokimi hierarchami m.in. papieżem Pawłem VI i abpem Casarolim. Ściśle współpracowała z J. Nowakiem-Jeziorańskim w kwestiach przekazywania informacji do Radia Wolna Europa. Stała za wieloma wydarzeniami, w których pierwszoplanowymi postaciami byli prymas Wyszyński lub abp Karol Wojtyła, m.in. pisała listy do episkopatów świata, interweniowała w kwestiach uznania polskich= granic zachodnich przez Watykan, organizowała spotkania Jana Pawła II we Francji, organizowała wydanie książek Wyszyńskiego na Zachodzie. Napisała blisko 50 książek, wydawanych głównie w języku francuskim. Jako pierwsza opublikowała biografię franciszkanina Maksymiliana Kolbego. Jej książka Le Fou De Notre-Dame Le P?re Maximilien Kolbe (1949) otrzymała nagrodę Akademii Francuskiej (1950) i zapoczątkowała ruch w kierunku popularyzacji i beatyfikacji Maksymiliana Marii Kolbego. Jej książki znalazły się w Polsce na indeksie cenzury i były trudno dostępne.